"Uykudan uyanan, kendilerini kayıp sanan ama sonra hâlâ ıstırap dolu dünyada olduklarını fark eden kadınların gülümsemesi dehşetin ta kendisidir, başka bir şey değil."
"Sadece yaşlı, yalnız, evlâtları tarafından terk edilerek hayat becerisi yönünden asgariye düşen kadınların oturdukları bu evlere girer girmez daima boğulacak gibi oluyordum. Pencere kenarındaki uzun boyunlu bir cam vazoda çiçekler, kafeste bir kanarya, açgözlü, acımasız. İç çamaşırları saklanmaz olur, ıstırap saklanmaz olur, koku alma duyusu kaybedilir, yalnız kalmaya yol açan marazları gizlemek için sebep kalmamıştır."