İrem Yaman

Din kalbimizden çıkıp dilimize yerleşti. Nuh bunu söyler. Zaman incecik bir öğretiyle ikiye ayrıldı. İki mezhep bu ayrılık için öldürür, işkence eder,zülüm eder, uğruna öldürdü. Eskiden din, kalpteydi; yaşamsaldı, yaşayan bir şeydi, insanın kendisiydi. Artık kim din için ağzıyla değil, kalbiyle savaşıyor? Medeniyetinz tufana neden oldu. Nuh bunu söylemişti ve buna hazırlanıyor.
Sayfa 162·Kitabı okudu
Reklam
Havva’nın Mezarında ADEM: O her neredeyse, Cennet orasıydı.
Sayfa 45·Kitabı okudu
Ben ilk kadınım ve son kadına kadar da var olacağım
Sayfa 44·Kitabı okudu
Mutlu olduğun sürece fakir olmak utanılacak bir şey değildir.
Sayfa 38·Kitabı okudu
Şu hayat denen şey ne biçim şeydi? Kimi zaman sevinçler veren, kimi zaman içimizi acılarla dolduran, kölesi olduğumuz şu hayat neyin nesiydi böyle?
Sayfa 236·Kitabı okudu
Reklam