Kristin Hannah - Mucizeler Yağarken
Kristin Hannahin okuduğum 4. kitabi ve en son Bülbülü okumustum ki bilenler bilir 10 üzerinden 9 belkide 10 puanlık bir kitapti.
Spoiler içerir
Mucizeler yağarken kitabini ilk okumaya basladigimda ne yalan söyleyeyim uyuz oldum, yazar kitap yazmış olmak için yazmış bunu dedim. Çünkü baş karakterimiz Joy kocasının kendisini kız kardeşiyle aldattigina tanık olmasiyla yasadigi zor dönemi atlatmaya çalışırken bir gün kiz kardeşi kapısına gelir hamile olduğunu ve evleneceklerini söyleyip davetiye verir. Gururlu kızımız kaldıramaz tabi öfkeyle kendini yollara vurur ve havalimana gider. Hazırlıksız hiç düşünmeden macera yaşamak ya da uzak kalmak artik neye sayarsaniz atlar bi uçağa.. Uçak kaza yapar kazadan yaralı kurtulur kendine geldiginde kaza mahaline gitmektense oradaki insanlardan kaçar bilmediği yollara düşer. Ha bide uçağa binerken gördüğü bi motelin broşürü onu etkiler. Bu düştüğü yollarin ucunda ne tesadufse o moteli bulur. Yine ne tuhaftır ki motelde müşteri yoktur satılıktır ve sadece baba ve oğlu yasamaktadir. Çok yakin zamanda anne ölmüştür. Çocuk depresiftir annenin hayaliyle zaman gecirir sürekli, yaşıtlarına gore egitim konusunda geri kalmıştır destege ihtiyacı vardir vs. Kızımız çocukla saglam dostluk kurar oyunlar oynar okuma ve yazmayı ogrenmesinde yardımcı olur onu destekler ama bunları yasarlarken babamız kızı umursamaz pek hatta istemez konusmaz ne yaparsa ilişki adina cocugun "hadi baba joya şu olayı anlat", "hadi baba joy da gelsin", "hadi baba joyla dans et" gibi darlamalari üzerine yapar. Joy yakınlaşmaya çalışır adam karşılık vermez ama bu surecte beni irite eden basitce yasadigi evden sehirden uzaklasabilmesi, motelin viraneligine bakinca neler yapılması gerektiğini bilmesi çünkü onunda hep hayaliyMİŞ bir
6/10
2026 105. kitabı
Abimin yakın arkadaşı teması olarak düşününce ve konusunu duyduğumda aslında daha farklı bir olay kurgusu bekliyordum o yüzden birazcık beklentimin dışında oldu.
Olumsuz anlamda da diyemem açıkçası bu versiyonunu daha çok sevdim çünkü erkek karakterin ince düşünceli yapısı kıza karşı korumacıılı ve içinde yaşadığı o karanlık yanlara rağmen ince düşünceli bile olması güzeldi.
Juliet sevdiğim ya da nefret ettiğim bir kadın karakter olmadı çok nötrüm ona karşı ama bir durusu vardı ve ne istediğini gerçekten biliyordu o açıdan kesinlikle takdir ettiğim kadın karakterlerden biri oldu ama bazı yerlerde böyle uyuz olduğum şeyler oldu.
Chase erkek kardeşlerini açıkçası çok daha fazla merak ediyorum yani her birinin bence hikayesi çok çok farklı ve bir rahip de var sanırım işin içinde o yüzden devam kitaplarını gerçekten çok merak ediyorum ve fırsat bulduğumda muhtemelen devam ederim bu seriye.
Herkese merhabaaa!
Dün başladığım distopik evrene bugün kısa süreliğine veda etmiş bulunmaktayım. (Yani en azından ikinci kitaba başlayana kadar.)
Öncelikle Tırpan'a bayıldım. Yani normalde distopik kitaplar beni yorar, okumakta zorlanırım ve bu sebeple de bütün okuma zevkim ve keyifsiz bi şekilde sadece başlamışken bitirmek için okurum. Ancak Tırpanda böyle olmadı. Kolay okunan, akıcı diliyle ve merak uyandıran konusuyla beni içine çekti ve 1 günde bitirdim. Maraton kitabımız olmasaydı çoktan ikinci kitaba geçmiştim ama diğerlerinin bitirmesini beklemem gerekiyor :(
Peki bu kadar severken neden 9 puan (4,5 puan) verdim? Çünkü devam kitaplarında kurgunun daha güçlü olayların daha etkili olmasını umuyorum ve bekliyorum. Eğer bu kitaba 10 verirsem kalan 3 kitaba ne kalır?
Kitapla ilgili spoiler içerebilecek fikirlerim:
-Öncelikle Faraday diye bi gerçek var. Resmen sırf onun için okudum desem belki bi tık abartmış olurum ama o da önemli bir etkendi. Malum sahnede ve sonrasında o olmadığı için okuma isteğim biraz kaçtı ve içim buruk bi şekilde okumaya devam ettim.
-Rowan ve Citra bana o kadar geçmedi hatta bazı yerlerde onlara uyuz oldum. Umarım devam kitaplarında güçlü bi karakter gelişmesi gösterirler.
-Gerald seni tanıdığıma çok mutluyum lütfen kalan 3 kitapta da bizimle yolculukta kal.
-Possuelo çok tatlıydı umarım Citra ile tekrar karşılaşırlar (ship)
-Volta'nın kendini devşirmesi beni kahretti. "Seninle tanışmak bir şerefti Shawn Dobson"
Yapay zekâ dünya'yı ele geçirse ne olur?1000Kitap
Öncelikle selamlarrrrrr!
Vahşet uyarısı!!!
Kitabın kısaca konusu ;
Gelecekte hızla gelişen yapay zeka sistemi insanlığa başkaldırır ve dünya genelinde devasa bir yıkıma yol açar. Bu küresel felaketin ardından insanlığı korumak amacıyla tüm dünyada internet kullanımı tamamen yasaklanır. İnternete erişim, yalnızca yapay zekayı kontrol altına almak ve ehlileştirmek amacıyla kurulan belirli üniversitelerin özel bölümlerinde serbest bırakılır. Bu seçkin kurumlardan biri de giriş şartları son derece ağır olan Simora Üniversitesi'dir.
Yapay zekanın ilk büyük saldırısında annesini kaybeden ve babasından ayrı düşen Peri Menger, intikam ve hayatta kalma arzusuyla üç yıl boyunca durmaksızın çalışır. Simora Üniversitesi Yapay Zekâ bölümü sınavlarında birinci olarak okula girmeyi başarır.
Peri, bu üniversitenin yapay zeka bölümü için gerekli olan sözleşmeyi imzalar. Sözleşmede, ölüme kadar olabilecek her şeyin sorumluluğu öğrencilere bırakıldığı yazılır.
Sonrasında bir 70'ler partisi düzenlenir. Ardından bir gece yarısı dersi konulur. Bu derste herkes bilincini yitirir. Bilinçleri yerine geldiğinde ise kapının olmadığını farkederler. Sonrasında bir göz ve "X" beliririr. Ve bir ses duyulur. "Korindon'a hoş geldiniz."
Korindon insanlığa karşı ayaklanma başlatan en zeki yapay zeka modelidir. Korindon'dan çıkmak isteyenlerin kafası patlar. Kalan 120 öğrenci, hayatta kalmak adına yapay zekâ ile ölümcül oyunlar oynayacaktır
Öncelikle Squid Game'i özlediğim için başladım ve beklentimin üzerindeydi hatta taştı bile. Ceren'in dili ne basit ne ağır çok yerinde zaten. İlk olarak karakterlerden bahsedicem. Yekta kadar uyuz olduğum bir karakter görmedim ben ya! Bu kadar sinir bozucu bir canlı olamaz. Hani bağıra bağıra söve söve okudum ya. Ayrıca Peri kadar da salak bir insan
koredeki hükümetin ‘iyi’ bir kızın olması bir erkekten iyidir ‘kampanyasını’ bilmiyordum. komedi resmen. bu saçmalık yüzünden kız çocuklarının üstündeki baskıyı hayal dahi edemiyorum bu kitabı okumuş olsam da. kitap normal anne-kız ilişkilerini ele alan kitaplardan çok daha farklı çünkü bir annenin gözünden okuyoruz. bu da daha sinir bozucu ve gerçekçi bir hal alıyor. annenin yargısını ve toplumca düşünen bir insanın kafasının içinde durmak ÇOK ZOR. kitap güzeldi ve çook üzücüydü
ilk başları çok daha güzeldi fakat sonrasında anlam veremediğim yerlere uyuz olmaya basladım neden bilmiyorum, insanların cinsel yönelimlerini sktir edip baska seylere mi odaklansanız dünyaca ya bi ton dert var zatn son sözü kesinlikle okuyunnn
Aşkın canı cehenneme. Bu tanrıçanın başka planları var.
Mitolojik hikayeleri severim. Komik, eğlenceli ve biraz da farklılık varsa daha çok severim. Bu yüzden kitabı çok sevdim. Hades, Persephone'yi kaçırmış, tecavüz etmiş, narı yedirmiş, yeraltına bağlamış falan filan. Bilinen hikaye bu. Bu roman; bu acımasız senaryoyu değil, harika varoluş savaşını anlayıyor. Erkek egemen sisteme yapılan bir başkaldırı ve evet tanrılar dünyasında da erkek egemenliği söz konusu. İşte tatlış Persephone burda bir şeyler yapıyor. Tabi üzümlü kekim Hades'in de hakkını yemeyeyim şimdi, o da oldukça şey iyi bir şey falan. Okuyun bence.
Ayrıca belirtmeden edemeyeceğim kitapta öyle güzel bir aşk hikayesi var anlatamam. Bana son sevgilimle olan tatlı didişmelerimizi, sürekli olur mu olmaz mı buhranlarımızı, hem çok sevip kopamayıp hem boğazlamak istercesine uyuz olmalarımızı falan hatırlattığı için de sevmiş olabilirim tabi emin değilim. Bence güzel işte.