°Hâlâ kendimi yola getirmekle uğraşıyorum.
°Yaşamayı nasıl özledim bilsen!
°Uzayıp giden yalnızlığına, insandan kaçışına, yersiz ve yurtsuzluğuna.
°youtu.be/a0ttkRvmky4?si=...
'Her şey yitip gittikten, her söz değerini yitirdikten sonra insana ansızın gelip çarpan ve ayıp eden, hiç acımayan ama en derinden acıtan özlem duygusu.'
'Kendimi yasaklanan kitaplar için kesilen ağaçlar gibi hissediyorum. Halbuki beslenme çantasında cevizli keklerim vardı. Bir de Zeynep. Sümüğü akardı, beraber çekerdik.
Çok üzülürsek, çocuk parkına ağlamaya giderdik. Hiç sıkılmayacak kadar güzeldik.'
Sanırım en zor şey, evlerini terk edenler için hayatın burada ve şimdi olduğunu kabul etmek. Çünkü evinizi özlediğinizde, özlediğiniz şey bir yer değil aslında geçmişteki bir zaman.