julide
@vacayna
iü alman dili edebiyatı
öğrenci
istanbul üniversitesi
istanbul
istanbul/kadıköy
9 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
-umut,mümkün olanı elde etme tutkusudur.
-ebediyen vazgeçmiş olan kendi kendine yeter.
-zevk hayal kırıklığına uğrayır,olasılıksa asla.
-görev her zaman zor hale getirilmelidir. asil kalpli kişilere yalnız zor olan ilham verebilir.
-hiç kimse kendisi olmaya cesaret edemiyor ve herkes beraberlik adı altında gizleniyor.
-hakiki teselliveren,kendisi çile çekip de çile çeken bir başkasını avutmakta teselli bulandır.
-kandırılmanın iki türlüsü vardır; ya doğru olmayana inanırsınız ya da doğru olana inanmayı reddedersiniz.
-günah başlı başına iyilikten uzaklaşmaktır fakat umutsuzlukla yoğrulmuş bir günah ikinci bir uzaklaşmaya sebep olur.
-gururlu kişi her zaman doğru olanı en iyisini yapmayı ister. kendisini güç kılmak için yapmaz bunu çünkü o bir başka kişiyle değil, tanrıyla savaşıyordur.
-aslayalnız yaşamamış bir insandan çoğu zaman ne kötü ne iyi hiçbir şey olmaz. mutlak olan yaşnızlıktadır ama mutlak tehlike de oradadır.
-keder, insanın bağrına saplanmış bir ok gibidir. geyik oktan kaçmak için ne kadar kuvvetli koşarsa, ok o kadar derine saplanır.
-ölüm,nefsine düşkün insana şöyle dedirtir, “yiyip içelim ne de olsa bir gün öleceğiz.” bu nefsin hayata karşı olan korkak şehvetidir ve yaşamak için yeme ve içmeyi, yeme ve içme için yaşamaya çevirir.
-ayartılma durumunda yapmamız gereken ondan kaçarak savaşmak olabilir. oysa ruhsal sınanma halinde bir kişi bu sınanmayı tecrübe etmeli,onunla yüzleşmelidir.
•her insanın içinde,derinlerde bir yerde,bu dünyada tanrı tarafından unutulmuş,milyonlrca kişiden müteşekkil hane halkı arasında gözden kaçmış bir halde tek başına olma korkusu yatar. bu korku,kişinin kendisini bağlı hissettiği arkadaşı ya da ailesi gibi kişilere dönmesiyle uzakta tutulur ama yine de oradadır. ve kişi, tüm geri kalanlar alınıp götürülseydi neler olacağını
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-
tek gerçek görünmeyen şeylerdir.
-tüm sanat eserleri sondan başlamalıdır.
-hayattaki en harika şeyler sizi terletenlerdir.
-Sanat eleştirmek için değil seyretmek için vardır. -kelimelerin gerçeklik oyunun verdiği üstün korku olmadan zihni etkileme gücü yoktur.
-Bazen kalbimden; istediği şeye karşı bitmek tükenmek bilmeyen açlığından korkuyorum,
-Hakikat daha çizmelerini giyerken yalan dünyayı dolaşır
-dikkatle incelemek net bir şekilde hatırlamak demektir
-Sizinle birlikte oturup dedikodu yapanlar sizin dedikodunuzu da yaparlar.
-sanat terimini kısaca tanımlamam istenseydi duyguların doğadan ruh perdesi aracılığıyla algıladıklarının yeniden üretilmesidir derdim
-uçurumun kenarında durup titrediği halde suya dalış yaparak meditasyon yapan kişi de bulunan bu şeytancı ve sabırsız tutku doğada bulunmaz
-analitik düşünme gücü sıradan zekayla karıştırılmamalıdır çünkü analistin zeki olması gerekse de zeki bir adamın genelde analiz yapma kabiliyeti yoktur.
-Bir alçağı günde 3 4 kere dürüstlüğün zirvesinde olduğunu söyleyim böylece onun en azından samimiyet konusunda saygınlık kazanmasını sağlarsınız. diğer yandan saygın bir adamı çok kararlı bir şekilde hain olmakla suçlarsanız böylece inada dönüşen bir hırsla sizi haklı çıkaracaktır.
-İki çeşit beden vardır-tam gelişmemiş ve gelişimini tamamlamamış- Bu da tıpkı tırtılın ve kelebeğin durumuyla benzerlik gösterir. bizim ölüm diye adlandırdığımız şey acı verici bir değişimdir sadece. mevcut bedenimiz gelişen, hazırlayıcı ve geçicidir. geleceğimiz ise mükemmelleşmiş, nihai ve ebedidir. esas tasarı ebedi hayattır.
“...Margot soru sorup hemen yanıt alamadığı zamanlarda, içinde tedirgin bir özlemin acısını hissetti.”
“...tende şaklatılan lastik gibi keskin ve acıtıcı bir şehvet sancısı saplandı.”
“İnsanın egosunun ezilerek hepten yok olduğu ve benliğinin yükünü sağa sola sürükleme mecburiyetinden kurtulduğu bir nokta var mıydı acaba?
Bu hisse karşılık gelen Almanca bir sözcük olmalıydı. Kendi düşünüşünüzdeki bin bir girift kıvrımın yüzeye çıkıp, aniden ve sevimsizce görünür hale gelişini anlatan bir sözcük. Hani, kalabalık bir alışveriş merkezinde ayna yanından geçerken, “Kim şu çirkin duruşlu herif, niye öyle yumruk yiyecek gibi büzüşmüş, ben seve seve indiririm o yumruğu... Bir dakika ya, benmişim diye düşünmek gibi.”
•...eskiden bilmezdim ama artık biliyorum-ve siz de biliyorsunuz. gülmek, çeşitli renklerde olabilir. gülmek, içimizdeki bir patlamanın uzak bir yankısıdır; o bir tatil kadar renkli,bir havai fişek kadar kırmızı, mavi ve altın sarısı olabilir- bazen de patlayarak havaya püsküren insan vücudu parçacıkları olabilir...
•...kapı sertçe kapandı. kapının altına bir kağıdın sıkışmış olduğunu hatırlıyorum, kapı kapanırken yerde hışırdadı...
•...O-90 yüzünü yastıktan kaldırdı ve gözlerini açmadan “git yanımdan” dedi. ama ağlamakta olduğu için bunu “gii yaam-daan” gibi söyledi. nedense, bu saçma ayrıntı aklımdan çıkmıyor...
•...insanın kendini hissetmesi,kişiliğinin bilincinde olması,tıpkı çapak nedeniyle iltihaplanmış bir göz,mikrop kapmış bir parmak ya da çürük bir diş gibidir. sağlıklı bir göz,bir parmak ya da bir diş hissedilmez;adeta mevcut değillerdir. o zaman bilinçli olmanın bir hastalık olduğu ortada değil mi?...
•...birden içinizde bir his belirir. kollarınız başka birine aitmiş,sizi engelliyormuş gibi gelir...
•...kendinizi yatağınızda bağdaş kurmuş otururken, aynı yatakta kuruyup buruştuğunuzu ilgiyle izlerkeb düşünün. ruh halim işte böyleydi...
zamyatin ile tanışmama neden olan, vurguları, gereksizlik derecesinde var olan detaylarla özdeşleşmem ve bu kitap-rus halkı-yazarın ilişkisi sebebiyle epey ilgimi çekmiş distopik kitap. hayatınızın herhangi bir bölümüne dokunacağından eminim. ne olursa olsun herkesin okuması gereken bir yapıt olduğunu düşünüyorum.
