Öyle yorgun,
Öyle yorgunum ki…
Sorma, gözlerimden anlarsın.
Anlarsın niçin uzaklara daldığımı;
Niçin insanlardan kaçtığımı,
Niçin sarsıldığımı, yıkıldığımı,
Anlarsın, sorma.
Geçmişin ağırlığı sırtımda kambur,
Şu kanayıp duran yüreği gel de durdur,
Yaşamak ağır-aksak bir yoldur,
Gel de şu yolun adımlarını sürdür.
Vakit öyle vakittir ki:
İhtiyaçtan ötesin, gereklisin, kesinsin.
Tınısına kurban olduğum, Can verdiğim ezgisin.
Saçlarının sarısında öyle güzelsin ki, şahesersin.
Kaç kıyamettir bekliyorum, tanrı seni bana getirsin!
Ey güzelliğiyle Afroditi kıskandıran, deniz kızı!
Tut elimi ve aydınlat şu karanlıkta kalmış ıssızı!