"Ne garip şeydir bilgi! Zihne kayadaki yosun misali yerleşti mi, bir daha ayrılmaz oradan. Tüm düşünce ve duyguları silkeleyip atmayı arzuladığım oldu, fakat öğrendim ki acı hissini yenmenin tek bir yolu vardır ve o da ölümdür... beni korkutan, fakat anlayamadığım bir hal."
"Bu düşüncelerin bana nasıl azap verdiğini anlatamam. Düşüncelerimi kafamdan atmaya çalıştım ama bilgiyle birlikte üzüntüm de arttı. Ah, keşke ormanımda kalsaydım da, açlıktan, susuzluktan, sıcaklıktan gayrısını bilmeseydim, hissetmeseydim!"
"İnsan aynı anda hem bu denli güçlü, erdemli ve muhteşem, hem de bu denli habis ve bayağı mıydı gerçekten? Bir an kötülükten ibaret görünüyordu, başka bir ansa asil ve tanrısal kabul edilecek ne varsa onda toplanıyordu."