En son ne zaman ellerin ceplerinde güzel şeyler düşünerek yürüdün sokaklarda, ne zaman kolunu birinin omzuna atıp dakikalarca yürüdün, en son ne zaman ıslık çala çala gezindin, kuşları izledin, gün batımını seyrettin?
Henüz okuma fırsatı bulduğum için kendime kızıyorum. 14. Sayfadaki “Çinili Fincan” en hoşuma giden kısımlarından. İyi okumalar. (Bu arada dergiyi verdiği için Öykü’ye teşekkür atayım şurdan oh)