Cerridwen

Cerridwen
@vanitasvanitatum
Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilsey­dik; eğer kıyaslamak, yaşamak'tan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyut­larına karşı körleşmektir...
Reklam
Başka­larının işlerine hiç karışmadığı zaman kişi kendi işleri için o kadar en­dişe duyar ki, kendi "benliği"ni bir dine çevirir, ya da tersten havarilik yaparak "benliği"ni yok sayar: Evrensel oyunun kurbanıyızdır...
Vaaz verme çılgınlığı içimizde öylesine yer etmiştir ki, korunma içgüdüsünün bilmediği derinliklerden doğar. Her insan, kendinin bir şey önereceği anı bekler: Ne önerdiği önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter. Ne sağır ne dilsiz olmanın bedelini pahalıya öderiz...
Bir inanç için acı çekmiş olandan daha tehlikeli varlık yoktur: En büyük zalimler, kafası kesilmemiş mazlumlar ara­sından çıkar.
Kötülüğün ilkesi irade gerilimin­dedir, huzuru yaşayamamaktadır; tıka basa ideallerle dolu, kanaatleri­ nin ağırlığı altında patlayan ve şüpheyle tembelliği -bütün faziletle­rinden daha soylu zaaftan- alaya almakla gönül eğlemiş olduğu için, mahvolduğu bir yola, tarihe, o densiz sıradanlık ve kıyamet karışımı­na girmiş olan bir ırkın Prometheus'vari megalomanisindedir...
Reklam