Bu deneyim mizahın ne olduğunu tam manasıyla anlamamı sağladı. Bu bir özgürlük göstergesiymiş. Özgür olduğu için gülebiliyormuş insan. Yalnızca bütünüyle önceden belirlenmiş olan bir evren gülümsemesiz yapabilir.
Gece yarısını biraz geçmişti. Tüm ada uykudaydı. Ayın gümüş kavisi altında, melankoli içinde olmaksızın, bazen sakin gecelerde insanın içinde oluşan varoluşsal bir yalnızlık hissini, evrende var olmak ile tek başına olma hissini duydum.
Öte yandan bazı zenginlerin asla keşfedemediği bir şeyi keşfettim - her birimizin belli bir mutluluk ve mutsuzluk kapasitesi olduğunu. Ve hayatın bize sunduğu ekonomik koşulların bu durumu fazla etkilemediğini.