Belki de hiçbir ölümlünün yapamadığı en zorlu, en içten araştırmalardan sonra benim için önemli bütün konularda kesin kararlara vardım. Sonuçlarım yanlışsa, hiç değilse hatalarımdan dolayı suçlanmayacağımdan eminim, çünkü bundan kaçınmak için elimden geleni yaptım.
Sonunda kendime dedim ki: Bu ağzı iyi laf yapan adamların hararetle başkalarına kabul ettirmeye çalıştıkları, kendilerine ait olup olmadığını bile bilemediğim sofizmin sonsuza dek beni bocalatmasına izin mi verecektim? Öğretileri yönlendiren tutkuları ve çıkarları için insanları şuna ya da buna inandırmaya çalışmaları yüzünden asıl inançlarının ne olduğunu anlamak olanaksızlaşıyor.
...Onların felsefesi başkaları içindir, oysa bana kendim için bir felsefe gerekli.
Doğruluk ve içtenlik bu dünyada böylesine korkunç bir suç sayılıyor, kendileri kadar sahte ve kalleş olmamaktan başka bir suç işlemediğimden çağdaşlarıma kötü ve merhametsiz görünüyorum.
Bu dünyadaki tüm umutlarımı yitirip, ruhuma gıda bulamadığımdan, onu kendi özümden beslemeye kendimi alıştırdığım ve tüm besinini kendi içimde aradığım yıllara dönmem gerekiyor.