Başımı ağır ağır çevirdim ve iki yosunlu ve gri renkli hiçlik havuzundan ona baktım.
''Bir karganın gözlerimi oymaya çalıştığını hatırlıyorum,'' dedim monoton bir sesle. ''Söylesenize... Sizi göremediğimi bildiğiniz halde bakmamın ne anlamı var?''
..''Bedenim,içine hiçbir sesin sızamayacağı mucizevi bir cam dolaptaydı sanki ve gerçeklerle teması kesilmiş zihnim, içinde bulunulan anla hangi düşünce uyumluysa oraya yerleşmekte özgürdü...''
-Virginia Woolf