Akşam saatlerinin ilerlemesiyle,karanlık bastırdıkça duygularım renk değiştirip,bir karmaşaya sürükleniyordu.Onlara, düşüncelerim de eşlik ediyordu. Yüreğimin derinliklerinde,vicdanımın bir köşesinde,ölmemekte direnen bir şeyler vardı, yakıcı bir hüzün gibi.
"Aslında hiçbir şey yasadışı değildi,
çünkü artık yasa diye bir şey yoktu."
"Ben şuna inanıyorum ki, üç buçuk günlük ömrümüzü kendimize zehir etmemek için ne mazideki hayatımıza ve kaçırdığımız fırsatlara ne de istikbalin olmayacak hülyalarına kulak asmayarak bugünümüze hapsolup yaşamalıyız.''
