"Açıklayayım, Zeze.
Bu değişimin ne olduğunu biliyor musun? Büyümektesin demektir.
İnsan büyüdü mü böyle olur. Yani bilinçlenir.
İçindeki, o konuşan ve gören şeye 'bilinç' denir.
Yakında sahip olacağını söylediğim 'o şey' e bir gün insanı götüren de bilincidir."
"Olgunluk çağına mı?"
"Güzel, iyi aklında tutmuşsun. İşte o geldi mi, olağanüstü bir şey olur.
Bilinç büyür, büyür ve başımızia yüreğimizi doldurur.
Gözlerimizde ve yaptığımız her şeyde kendini gösterir."
N'oldu, Zeze?"
"Hiç Godóia... Neden kimse beni sevmiyor?"
"Hep hinlik peşindesin de ondan."
"Bugün tam üç kez dayak yedim, Godöia"
"Hak etmedin mi ki?"
“Ondan değil. Kimse beni sevmediğinden herkes bana vurmak için bahane anyor.”