vaveyla
@vaveylaz
A'mâk-ı Hayâl bu kitap hakkında ne söylesem az,ne kadar mükemmel olduğunu anlatamam.açıp açıp alıntıları okurum.altını çizemediğim yerleri okuyunca o kısımların da alıntı olabileceğini fark ederim her seferinde.işin güzel tarafı alıntıları okuduğunuz zaman genellikle kitabın konusunu olduğundan farklı düşünüyorsunuz,o yüzden kolaylıkla kendimi bulabildiğim bir kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
kendime*
Her şeye rağmen gülümsemeye,çiçek açmaya devam et.Kim bilir kimin kalbine dokunacak,kimin ellerinden tutacak o minik gülümsemen?Anlayışla karşıla benliğini.Kimseye uymak değilsin.Bir zorunluluğun yok.Kendini bul ve onu ömrün boyunca sev.Sahip olamadıklarınla mutlu olmayı biliyorsun.Hırs,kalbini kirletir.Azimli ol,azmi tavsiye et.Dünya çok karanlık olduğunda bir umut olsun gülümsemen onlarca aç,yoksul,sevgisiz yaşamış insana.Unutma lütfen,sen sevilmeye değersin.Biliyorum karamsar olduğun zamanlar olacak hayata,kendine karşı.Bunu en aza indirgemeye ne dersin?Dünyadaki tüm kirlenmişlikleri bırak;kalbini temiz tut,benliğine karşı tüm pozitifliklerle yaklaş.Sen,onlar gibi olmak zorunda değilsin.Hatırlat bunu kendine.Umutsuz olma,yaşıyoruz ve öleceğimiz zamanı bilmiyoruz.Ömrümüzü mutsuz geçirmek yerine,umut dolu sabahlara açsak gözlerimizi,sevgiyle yaklaşsak her şeye.Kimsede art niyet aramadan,kalpleri sisli olanlara karşı bir tebessümle kalplerinde küçücük de olsa güneş açtırabilirsin,öyle değil mi?Biliyorum çok yoruldun,belki de içinden yaşamaya dair iyi düşünceler geçmiyor.Ama sakın unutma,çektiğin sıkıntılar,kimseye anlatamadıkların bile şu anki seni oluşturdu.Ve sevgili ben,kalbini koru,kötü anlamda kimsenin seni değiştirmesine izin verme.Kendini bul ve onu doyasıya sev...
düşüncelerim*
Çünkü istediğim yetinmek değildi.Kim ne derse desin,elimden geldiğince kendimi geliştirmekti istediğim.Baya bir yol kat ettim aslında insanları takmama konusunda.Daha doğrusu benliğimi kaybetmeme yol açacak düşünceleri katlettim zihnimde.Daha çok yolum var,çok cahilim.Hep böyle görmeliyim kendimi ki bu düşünceyle daha fazla öğrenmeye hevesim olsun.Benim düşüncelerimi belli kalıplara sığdırarak benim için düşündüğümden daha sığ düşünmemi isteyen insanlar,herkesi belli kalıplara sığdıran insanlardır çoğunlukla.Oysa insanın içinde ne cevherler vardır öyle değil mi?Açıkçası ben;benim düşünceme,yaşayış tarzıma uymayan düşünceleri önemsiz veya hor görmem.Hatta toplum tarafından dışlanan insanlar veyahut düşünceleri yüzünden hor görülen insanlara ayrı bir sevgiyle,saygıyla bakarım...
Şu zamana kadar herkese,belki de herkese,söylenen,vaad edilen şey böyle hayatını sürersen hiçbir sıkıntı çekmezsin.Seni de şuraya bi yere hallediriz ya tarzı cümleler duymuşsunuzdur belki.Oysa herkesin içinde farklı bir ışık var,herkes farklı bir benlikte,herkesin ayrı bir hayatı var,keşke bunu anlayacak zihniyette olup düşüncelerini bu yönde hayata nakş edebilen yetkişkinlerle dolu olan bir dünyada açsaydık gözlerimizi. Böyle yapıldığı için zaten insanlar herhangi bir kişinin görüşü onun dünyasındaki kendisine uymadığı için üzülüyor ya.Bir bakımdan yetişkin olarak adlandırdığımız orta yaşlı insanlar,çocuklarını hayatı geç ögrenmesine,belki de kendi benligini geç bulmasına yol açıyor,değil mi?Ben varlığımın bu zihniyetin değişmesi için katkıda bulunmasına yardım ettiğimi,edeceğimi düşünüyorum.Umarım geç olmadan birçok insanın benliğini bulmasına yardım edebilirim/iz.
Saygılarımla...