Azərbaycan Respublikasının hər bir vətəndaşının mütləq oxumalı olduğu, lakin təəssüf ki, demək olar ki, 99%-nin oxumadığı, sadəcə 12 Noyabr tarixində xatırlanan 158 maddəlik və 96 səhifəlik Konstitusiya kitabı. 😃✅
Hüquqlarımızı bilmək və onları qorumaq hər birimizin vətəndaşlıq borcudur. Vaxt ayırın va oxuyun.🇦🇿
Gah inqilabçı arvadı olduğuna görə yerlərə vuruldu, gah qəhrəman arvadı olduğuna görə göylərə ucaldıldı, gah da kafir arvadı deyib əzildi... Amma heç vaxt sadəcə "Məsumə" ola bilmədi. "Mənim Payım" romanı bir qadının çiyinlərində daşıdığı dağ boyda yükün, fədakarlığın və cəmiyyətin amansızlığının hekayəsidir. 15 yaşlı bir qızın həyəcanı ilə vərəqləməyə başladığım bu kitabı, 50 yaşlı bir ananın yorğun və sınmış ruhu ilə tamamladım. Həyatın hər zərbəsindən sonra yenidən ayağa qalxmağı bacaran Məsumənin 30 illik ağrılı, amma bir o qədər də dərin hekayəsi uzun müddət ağlımdan çıxmayacaq. Sırf özü ola bilmək üçün vuruşan bütün qadınlara... ✨ 
Mənim Payım
Mənim Payım
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mən ən ağır günlərimdə belə ağlamağı bacarmamışam. İçimdə sanki sözsüz bir fırtına qopub, hər şey dağılıb, amma o dağıntının səsi çölə çıxmayıb. Boğazımda düyünlənən hiss, sinəmdə sıxılan ağırlıq və nəfəsimə sığmayan kədər arasında ilişib qalmışam. Sanki duyğularım var gücü ilə danışmaq istəyib, amma səsim onlara yol verməyib. Və mən yalnız səssiz göz yaşlarımla anlamışam ki, insan bəzən ən çox ağlayanda belə görünmür, bəzən ən dərin ağrı səssizliyin içində gizlənir. Zaman keçdikcə başa düşdüm ki, bu səssizlik boşluq deyilmiş əksinə, içində dolub daşan, amma çıxış yolu tapmayan bir dünyanın öz diliymiş. Elə anlar var ki, insan nə danışa bilir, nə qışqıra bilir, nə də ağlaya bilir. Sadəcə dayanır və içində baş verənləri kənardan dinləyirmiş kimi olur. Sanki bədən yaşayır, amma ruh bir addım geri çəkilib öz ağrısını uzaqdan izləyir. Bəzən nəfəs alırsan, amma o nəfəs səni yüngülləşdirmir sadəcə vaxtı uzadır. Bəzən gözlərin dolur, amma damcılar düşmür sanki göz yaşları belə qərarsız qalır, hansı yolun azadlıq olduğunu bilmir. Və mən anladım ki, hər kədər özünü göstərmir. Bəziləri insanın içində kölgə kimi yaşayır, səssiz, amma daim orada. Mən çox vaxt elə bilmişəm ki, ağlamaq rahatlıqdır, amma bəzən ağlamaq belə olmur… və insan bu dəfə rahatlığı da itirir. Onda öyrənirsən ki, ən çətin ağrı görünən deyil, ən çətin ağrı hiss ediləndir. Amma ifadə edilə bilməyən. Və yenə də mən içimdə bir şeyi saxlamışam, bütün bu səssizliyin içində belə, mən hələ də hiss edirəm. Çünki hiss etmək bitməyibsə, demək insan da bitməyib. Sadəcə içində bir yer var ki, orada hər şey susub, amma yox olmayıb.
Həyatımın ən unudulmaz mərhələlərindən biri başa çatdı... Məktəb illəri pisi ilə də, yaxşısı ilə də mənə çox şey öyrətdi. Bu illər ərzində böyüdüm, dəyişdim, gücləndim və həyatın hər rəngini bir az da yaxından tanıdım..
Deyəsən, əsl həyat indi başlayır. Qarşıda məni nələrin gözlədiyini bilmirəm, amma bir şeyə inanmaq istəyirəm: bundan sonra hər şey daha gözəl olacaq. Bu gün özümə söz verirəm ki, dəyərimi heç vaxt unutmayacam, məni xoşbəxt etməyən, hüzur verməyən yerlərdə qalmayacam və hər zaman özüm üçün ən yaxşısını seçəcəm..🪄
Yeni başlanğıcların həyatıma yeni rənglər qatacağına inanıram. Çıxdığım bu yolun məni arzularıma aparacağına, üzümü güldürəcəyinə və mənə gözəl xatirələr bəxş edəcəyinə ürəkdən inanıram..
Əlvida məktəb, uşaqlıq.. Xoş gəldin yeni həyat.. 🤍
Jean-Jacques Rousseau:
Mədəni adlandırılan insan çox vaxt başqalarının baxışları ilə yaşayır; öz həyatı haqqında qərar verməyi unudur.
Sizcə cənnət və cəhənnəm haradır, necədir, nəyə bənzəyir? 7 mərtəbə yuxarı, 7 mərtəbə aşağı, mələklər, şeytanlar, sehrli ağaclar, alov ya nə? Sizcə Allah insanları günah və savabları üçün cəzalandırmaq və yaxud mükafatlandırmaq üçün neçə qatlı məkan mı yaradıb? Məncə yox.
Cəza və mükafat mexanizmi biz özümüzük, daha doğrusu daşıdığımız bir şey. Vicdan!
Heç kim 100% yaxşı və ya pis deyil. YinYang pisliyin içində yaxşılıq və yaxşılığın içində pislik. Ən kiçik günahınızda ağırlaşan vicdanınızı və ən kiçik sabahda yüngülləşən ruhunuzu düşünün. Cənnət də cəhənnəm də vicdanımızdır. Ona görə çətinliyə düşəndə ilk vicdanımızı qorumağı öyrənməliyik. Bu dünyada cənnəti də cəhənnəmi də yaşamaq öz əlimizdədir.
Günahkarlar vicdanları ilə cəzalandırıldılar bəs məzlumların yaşadıqları nolacaq?!
Çox qorxulu bir yuxu gördüyünüzü düşünün. Başınıza ağır şeylər gəlir. O yuxudan oyanırsınız bəzən heç xatırlamırsınız da. Bax belə. Ölmək son deyil, başqa bir dövrün başlanğıcıdır. Və həmin məzlumlar da digər dünyada daha geniş bir ruh, daha açıq bir beyin və anlama qabiliyyəti ilə mükafatlandırılırlar. Və güclü iman, ruhun aydınlıq və azadlığı çox vaxt böyük bir çətinlikdən sonra gəlir.