Vay bee, tabiri caizse Grange amcamın varoluş hikayesine tanıklık ettik bu kitapta. Otobiyografisiyle birlikte aslında pek de yüzleşmek istemediği geçmişini paylaşmış bizimle. Zordan da zor bir babayla yaşam mücadelesi.
Yaşarken olmadığı kesin olsa da, okurken çok keyifliydi kitap. Klasik Grange kitapları gibi heyecanla çevirdim sayfaları.
Yine bir Agatha Christie romanlarından biri... Poriot emekliliğinin tadını çıkardığı bir vakit Nick Buckley adında bir kadınla karşılaşmasıyla poriot dedektifliğine kaldığı yerden devam eder. Güzel bir olay örgüsü, karakter analizleri, Yüzbaşı hastings ve Poriot'un gri hücreleriyle olayı çözümlemeye çalışması... Yine Agatha suçluyu hedef şaşırtacak şekilde gizlemiş ve kitabın sonuna doğru vay bee diyecek bir şekilde okuru başka yöne dikkatini çekmeyi başardığı başarılı bir eser. Ben okurken keyif aldım sizlere de tavsiye ederim .... Keyifli okumalar dilerim ...:)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Spoiler içerir!!!;
Ahh bee Yusuf!... Çok üzüldüm bitirince. Sabahattin Ali'nin güzel betimlemeleri ve anlaşılır üslubu ile çabuk bitirilebilen ve çokta sevdiğim bir eser oldu benim için.
Konuya gelecek olursak girişten çok etkilendim eşkıyalar tarafından anne ve babası öldürülen ve yanı başlarında duran çocuk Yusuf vay be ne cesur bir çocukmuş dedirtti. Ve tabii ki orayı incelemeye gelen yüce gönüllü kaymakam Salâhattin bey hiç oğlu yoktur tek kişi Muazzez vardır bide eşi Şahinde çok ayar oldum bu kadına,bir anne olmasına rağmen kızını soktuğu durumlara, düşüncesiz davranışlarına...
Her neysee. Hilmi bey ve oğlu Şakir hani olur ya filmlerde babasi zengin(genel olarak fabrikatör)olup oğlu çapkın olup sağda solda kızlarla kötü yollara düşen Şakir tam olarak öyle biri, en çok üzüldüğüm Kübra ve annesi oldu ve her şeye rağmen babasız/ kocasız oldukları için çalışmaları. Çok sayıp sövmek geldi içimden Şakire.
Olaylar çok hızlı gelişiyordu. Ve bir diğer üzüldüğüm kişi ise Yusuf'un arkadaşı zavallı Ali. Yusufla Şakir tartışınca Şakirde küçük beyniyle intikam almak istiyor böylelikle Muazzez ile evlenmek istiyor. Babasıyla konuşup plan yapar Salâhattin beyle kumar oynayıp borç karşılığında kızı alacaklar eee Yusufta bir çözüm yolu arar ve Aliden alır bunu ve olayların sonra tam bir felaket.... Bir dernekte kafası hoş olan Şakir olayı biliyor ve sarhoşlukla Aliyi öldürür hele ceza almaması beni çıldırttı neymiş babasi fabrikatör ya kimse şahitlik etmez ve elini kolunu sallaya sallaya çıkar aslında kaç yıl önce yazılmış olmasina rağmen şimdide bir şeylerin değişmemesi ne acı ne rezil bir durum. Parayla ve mertbeyle suçundan kaçma. Ohh ne âlâ memleket!...
Ve bence olayların kopuş noktası Yusuf'un en son Muazzez ile nikah kıyması, ardından kaymakamlikta işe girmesi ve tabii ki Salâhattin beyin
Spoiler
Uzun zamandır gerilim tarzında roman okumamıştım. Çok sürükleyici olmaları adeta film izliyormuş hissi uyandırıyor, bunu seviyorum fakat sadece yazarın bilmemizi istediğimiz kadarını vererek bizi biyere yönlemdirmeleri ve sonunda beklentilerimizin çıkmamasıyla şaşırtıp vay bee dedirmeye çalışmaları biraz zorlama. Hele ki anlatıcı kendisi bile bazı şeylere şaşırıyor. Evet daha gençken etkileniyordum ama artık aradığım bu olmadığından sanırım istediğim tadı vermiyor. Psikiyatriye ilgim olduğundan Adrianne ile ilgili yerler hoşuma gitti. Yine de çerezlik okunabilecek akıcı bi gerilim romanı diyebilirim. Filmi olsaydı daha güzel olabilirdi.
Harikulade!!
Sevgili çevirmenimizin kitapta kullandığı bazı kelimelere ithafen böylesi bir tanım kullanmak istedim.
İlk başlarken alışılmadık bir çeviri olduğunu düşündüm. Çevirmen biraz günlük dilde artık tercih edildiğini pek görmediğimiz kelimeleri tercih etmiş. Okurken konusu dolayısıyla anlatımına çok şaşırdım.
İlk başlarda her kitapta olduğu gibi hani nerde ana hikaye, nerde aksiyon, nerde macera dedirtti. İlk 40 sayfa sıkıcı, 80e kadar ısınma turu, sonrası alev alev!!.
Kitabın nasıl bittiğini anlamadım. Bitince vay bee dedirtti. Hiç uzun uzadıya konuşmalar, bakışmalar, iç dünyanın karmaşıklığı, paragraf paragraf duygular, cinsellik falan olmadan sadece olay odaklı bir solukta okunacak bir kitap.
Serinin ikinci kitabına geçtim. Bir o kadar heyecanlı başladı
vay bee... ben hiç birisine bu kadar inanıpta kandırılmamıştım, gerçekten bize karşı olan tavırlarının samimi ve gerçek olduğuna kanmıştım... en azından anadolu çoçuğu ikinci kez kandırılmadı.
