Vedat
@vdtkpln
Mali müşavir
Yüksek lisans
İstanbul
15 Nisan 1995
106 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Sevmek...
"Sevmek" dedim.
"Yoluna ölmek " dedi.
" Yol" dedim.
"Alıp başını gitmek" dedi.
"Gitmek" dedim.
Bir"Ahh" çekip, "dostlarından ayrılmak " dedi.
"Dost" dedim.
Durdu. Bana baktı. "dost " diye mırıldandı.
" Yüreğime nasıl koysam bilemedigim" dedi.
"Yurek" dedim.
"Dünyaları içine sıgdıramadıgım" dedi.
"Dünya"dedim.
"Hayatin bir yüzü " dedi.
"Yüz" dedim.
" Ardında ne gizli bilemedigim" dedi.
"Giz" dedim.
" Hep çözmeye çalıştığım" dedi.
" Çalışmak " dedim.
" Bitmeyecek öykü " dedi.
" Öykü" dedim.
" Binlercesini içimde gizliyorum " dedi.
" Gizlenmek" dedim.
"Iste , herşeyin bitimi" dedi.
" Şey " dedim.
"Sevda" dedi.
" Sevda" dedim.
"Peşinden kostuğum" dedi.
" Koşmak " dedim.
"Hayat bir maraton" dedi.
Reklam
+ Hep böyle misin? İnsanlara karşı fazla anlayışlı, hiç sitem etmeyen, bağırmayan, hayır diyemeyen, alttan alan, sürekli özür dileyen biri misin yani? Ya da neden böylesin?
- Korkuyorum.
+ ???
- İnsanları incitmekten işte.
+ Neden ama?
- İncinmenin ne demek olduğunu, incinen insanın neler hissedebileceğini bildiğimden.
+ Çok mu incindin?
- Pek sayılmaz. Yani gözümü biraz dışarıya çevirdiğimde görüyorum ki ne acılar, ne hasarlar, ne yaralar var. Ben birkaç çizikle yırttım bu hayat denen savaştan. En azından şimdilik. Ama böyle olması gerekmez mi? Ben hiç incinmemiş dahi olsam insanları incitmekten kaçınmamalı mıyım? Sessiz kalmak karşındakini vicdan muhakemesine itelemez mi? Ben anlayışlı olsam ve karşımdaki insan da benim gibi olsa ve diğerleri de, daha az zararla bitmez mi bu savaş? Yani galip gelmek zaten imkansız ölümsüzlük keşfedilmezse; hepimiz yenileceğiz. Hepimiz herhangi bir şeye yenileceğiz. Belki bi arabaya, tutmayan frene ya da sarhoş bi şoföre, belki bi mermiye, belki strese, belki yer çekimine, belki bi hastalığa, belki teröre, belki töreye, bi insana, kimisi uyuşturucuya, belki yanlış teşhise, belki bir jiletin cazibesine, belki suya ya da elektriğe ya da ateşe vesaire işte; elbet yenileceğiz. Ama bugün ama yarın. O halde neden daha az zarar için çabalamayalım?
+ Bu çok ütopik bi hayal.
- Ama ütopyalar güzeldir.*
+ Bence yanılıyorsun. İnsan incinmeli. İncinmeli ki iyileşirken mutlu olacak bi sebebi daha olsun. Ki insan nankördür Abese’nin 17. ayetinde geçtiği üzre. Yani sen hiç ağlamazsan gülmek ne kadar güzel hissettirebilir ki? Hastalanmazsan sağlığın ne kıymeti var? Her gün her adımında bacaklarının varlığı seni mutlu ediyor mu? Hayır. Onların farkında bile değilsin. Ya da her nefeste bi tüpten yardım almadan doyasıya soluk alabildiğin için, içini
Neden yorulur insan, neden hep güçlü görünmek gibi bir güçsüzlüğü vardır.. Peki neden kimse kimsenin satır aralarına girip anlamaya çalışmaz.. Daha gitmeden özlüyorum bazı insanlari.. Kızsam da en çok kendime kızıyorum.. Barışmak için içimdeki çocukla, oyunlar oynuyorum, hediyeler hazırlıyorum kendi elimle.. kirilmasin darılmasın bana diye.. En çok ta kendi içime dönünce ışığın kapanmasından korkuyorum.. iyi miyim bilmiyorum, iyi olmak zorunda olduğumu biliyorum.. Güçlü olmak zorunda... içimdeki şarkıları duyup diledigimce dans etmek istiyorum meselâ.. sokak ortasında kimseye aldırmadan şarkı söylemek.. eşlik edilsin istiyorum susturulmak değil... Bi ara düet yapalım mı ? Kim bilir belki ayni notada ayni şeyleri hisseder belki ayni satırda buluruz kendimizi..
Vdtkpln
Reklam