Vedat

Vedat
Çok basit görgü kurallarına bile hakim olmayan, üslubu bozuk, yaklaşımı negatif, anlayışı kıt, konuşmak için konuşan, kelimeleri özensiz, beyni düzensiz, adabı muaşeretten yoksun, çözümün parçası olmak yerine sürekli problemin taraftarı olan her kişiden biraz tiksiniyorum
1000Kitap
Reklam
İnsanı eksilten, kaybedişleri değil; zannedişleridir
1000Kitap
Aşırı düşünmekten ölüyoruz. Her şeyi düşünerek yavaşça kendimizi öldürüyoruz. Düşün. Düşün. Düşün. Zaten insan zihnine asla güvenemezsin. Bir ölüm tuzağı. Aşırı düşünmekten ölüyoruz. Her şeyi düşünerek yavaşça kendimizi öldürüyoruz. Düşün. Düşün. Düşün. Zaten insan zihnine asla güvenemezsin. Bir ölüm tuzağı. Vdtkpln
1000Kitap
Canı cehenneme rahat uyuyanın Kapısını örtenin perdesini çekenin Yüreği yalnız kendiyle dolu olanın Duvarları ancak çarpınca görenin Canı cehenneme başkasının yangınıyla Evini ısıtıp yemeğini pişirenin. Bahçesine dek gelen alevleri Şehrayin sanan aptalın Canı cehenneme,camlarında Parçalanmış cesetler uçarken Bir iğdiş incelikle çiçekleri sulayanın. Mutfakla yatak odası arasında Çarşılarla gövdesi bencillik hırsı Yılgınlıkla yenilgisi arasında Dünyayı tüketenin canı cehenneme. Orda dağlar bir mezarlık Bulutlar kan salkımı sular toprakta düğüm Orda evler oda oda kanarken Burda yeşerenin canı cehenneme. Ey bir halkın gözyaşıyla ruhunu yıkayan kin Ey zulümle yükselen başarı Ölü sayısına endeksli maaş; Uzun masallar ardında mağrur Boynunda ölüm çanıyla oturan güç Senin de senin de canın cehenneme Ey sultan hamit tuğralı korucu alayları
Edebiyat
Sonra ne oluyor biliyor musun? Geçiyor... Bir zamanlar uğruna dünyayı karşına alabileceğin insan, yabancılaşıyor sana.. Adım adım uzaklaşıyorsun.. Kör kalsa, yatalak olsa, bacaklarını kaybetse vazgeçmeyeceğin insanın buna hiç değmediğini farkediyorsun.. Bir an geliyor bir şeyler kırılıyor içinde. Bir şeyler dökülüyor.. Sonra ne oluyor biliyor musun? Ölmeye gidiyoruz diyerek ellerini tutsa, tereddütsüz gideceğin bu insanı hayretle izliyorsun.. Usul usul ağlıyorsun bir yerlerde, gidişine değil haketmeyişine.. Bir an geliyor, dayanamıyorsun.. Sonra ne oluyor biliyor musun? İp kopuyor en sağlam yerinden. En güvendiğin kişinin bıçak izi kalıyor sırtında..Kelimelerle anlatılamayacak kadar sarsılıyor hayallerin. Grileşiyorsun. Oysa biraz umudun olsa, cinayet işlerdin uğruna. Bu kadar çok düşmüş olmasaydın, daha güçlü kalkardın ayağa.. Biliyorsun. Çaresi yok, en çok buna yanıyorsun.. Sonra ne oluyor biliyor musun? Anlıyorsun. Korkuyorsun. Öyle çok yormuş oluyor ki seni, Ve öyle eksiltmiş, masumiyetine ateş edilmiş gibi hissediyorsun. Kimse o'nu senin kadar sevemez. Vazgeçerken, en çok buna üzülüyorsun.
İnsan ve Duygular