Vedat
@vdtkpln
"Hayat bir tesadüf değil, tercihtir. Yaşamayı seçen, her anın bedelini öder. Bir insanın gözlerinin içine bakmanın, gülümsemenin, sevişmenin, parmağının ucuyla yanağına dokunmanın bile bir karşılığı, iyi kötü bir bedeli vardır. Ödenir. Kimse borçlu kalmaz hayata. Olmadı, giderayak, apar topar öder birikmiş bedelleri.
En ağırı, içinde kocaman bir boşluk taşımanın bedelidir. Hiçbir şey, hor kullanılan bir ruh kadar can yakıcı olamaz."
Altay Öktem / Yaram Yanlış Yerde
Bugün günlerden hiç benim adım yok. Kanatlanıyor içimden binlerce siyah kelebek. Savruluyor rüzgârda yaprak gibi
Kalbim, uzaklarda bir yerde. Kalbim kayıp.)
Sessiz, yorgun, ağır, gözkapaklarım kapanıyor yine… Yine…
(Karanlığa dokunabiliyor sanki ellerim.)
Yıkık, dökük, bu şehrin duvarları birer birer üstüme yıkılıyor yine…
(Sadece sesler duyuyorum.)
Yine…
(Ayak sesleri uzaklarda.)
Kuş sürüleri terk ederken bu şehri, ardında yoksul ve kimsesiz çocuk gibi bırakıyor yine…
(Susuyorum.)
Yine…
(Sessizlik keskin.)
Ve sonbahar sinsice yaklaşarak peşinde köpek gibi bir yalnızlığı üstüme sürüklüyor yine…
(Bekliyorum)
Yine…
(Beklemek keskin)
Sözler hep yalan! Yeminleri unut!
Bir veda bir sebepsiz tokat gibi çarpıyor yine…
(Burdan gitmem gerek)
Yüzüme…
Şarkılar yalan! Duyduklarını unut!
Bir hikaye rüzgarın ellerinde savruluyor yine…
(Herşeyi unutmam gerek)
Yine!
Kestim! Akıttım! Damarlarımdaki kanımda akan o kirli siyah yalanları!
(Acımıyor bileklerim)
Olmadı!
(Acımıyor hiç)
Sildim! Çıkardım! Yüzümden kazıdım yüzüme çizdiğin o siyah derin yazıları!
(Acımıyor ellerim avuçlarım)