İçimde öyle bir sessizlik var ki,
bağırsam duyulacak,
sussam taşacak…
ne gidebildim kaldığım yerden,
ne kalabildim gidenlerin ardından.
bir yanım hâlâ ilk günkü gibi inanmak istiyor insanlara,
öbür yanım gördüklerinden sonra hiçbir şeye adım atmak istemiyor.
kalbimle aklım aynı bedende yıllardır birbirine karşı savaşıyor;
biri unut diyor,
diğeri hatırladıkça canımı yakıyor.
ve ben…
kazananı olmayan bir savaşın tam ortasında yaşamaya çalışıyorum.