Vedia BAYRAM
@vedbay
Birbirinden habersiz yaşantılar içinde olmak ne güzeldi. Daha bilmediği ne odalar, ne insanlar vardı kim bilir o evde? Yeni imkanların heyecanı vardı. Bildiği sokaklardan yeni insanlarla birlikte geçiyordu. Ne güzeldi her zaman gidilen bir lokantanın tanıdık garsonlarn yabancı bir sesle, yeni dostların yabancılaştırdığı bir sesle çağırmak... kendini yenilemek: elbisenin üstüne sinmiş olan eski kokulardan, bakışlardan, seslerden, ilgilerden temizlenmek. Yeni yüzleri, yeni adlarla çağırmak. Yıpranmış ümitlerden taze ümitsizliklere kesiksiz bir geçiş...
‘’Beni şımartın, ya da kapı dışarı edin!’’ diye bağırırdı. “Yarı içtenliğe dayanmam zor benim.”
Ölümü bilerek yaşamak istiyorum Olric. Yaşamının anlamını bilmek için, ölümün anlamının karanlıkta kalmasını istemiyorum.
İnsanlar, yalnız kitaplarda şaşırırlar.Romancılar şaşırtır onları.Ölü denizdeki su zerrecikleri gibi birbirlerine tutunurlar dalgalanırlar, bir yere gitmezler aslında. Aslında, kimse, kafasındaki hayallerle kimseyi bir yere götüremez kardeşim Selim!
Küçük şeylerden memnun olmasını bilmelisin.Küçük sevinçler, büyük atılışlara yardım eder.