İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan kemal telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, hep birinin gönlümüzde kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.
Yeni yakalanmış bir kuşun yüreği, göğsümde nasıl atarsa benimki de öyle atıyordu. Fakat zannederim ki, beni bıraksa da artık kaçmaya kuvvet bulamayacakım.
"Kamran Beyefendi. "Sarı Çiçek" romanını baştan aşağı öğrendik. Bir daha ölünceye kadar birbirimizi görmek yok. Senden nefret ediyorum."
Feride / Çalıkuşu