"Adeline ağaç olmak istemişti.
Özgürce kök salarak büyümek, ayaklarının altındaki topraktan ve üstündeki gökyüzünden başka hiçbir şeye ait olmamak. Tıpkı Estele gibi. Sıra dışı bir hayat olurdu ve belki biraz yalnızlık çekerdi ama en azından onun olurdu. Kendinden başka kimseye ait olmazdı."
"Yemeksiz yapabilirdi. Isıtmasız yaşayabilirdi. Ama sanatsız; hayranlık duymadığı, güzel şeylerin olmadığı bir hayatta delirirdi. Delirmişti de.
Onun hikâyelere ihtiyacı vardı.
Hikâyeler kişinin kendini korumasının yoluydu. Hatırlamanın. Ve unutmanın.
Hikâyeler çok çeşitli şekillerde olurdu: kara kalem resimler, şarkılar, tablolar, şiirler, filmler. Ve kitaplar.
Kitapların bin hayat yaşamanın ya da çok uzun bir hayatta güç bulmanın yolu olduğunu görmüştü."