Hayaller güzeldi, azizim. Güzeldi fakat öyle oldukları kadar imkânsızlardı da. Ve acımasız. Lâkin öyle olmasalardı, onlara hayal demezdik. Hatıra derdik, yaşanmışlık derdik, anımsama derdik... Hayal demezdik.
Bu yaşta ne dert? dediler, baktılar ama görmediler. Anlat, dediler, duydular belki ama dinlemediler. Bizim uyuyamadığımız gecelerin sabahları hiç aydın olmadı.
Biz öldük, onlar gömdüler.