1. Bir kişi, Sokrates'e bir önerme yöneltirdi, o da daha sonra bunu çürütürdü. Ya da Sokrates diğer kişiye, örneğin "Cesaret nedir?" gibi bir soru sorabilirdi.
2. Diğer kişi cevabını verince, Sokrates, onun cevabının geçerli olmadığı bir senaryo tasarlar, ilk önermesinin yanlış olduğunu farz etmesini o kişiden isterdi. Örneğin diğer kişi, cesareti, "ruhun direşkenliği" olarak tanımlarsa, Sokrates "Cesaret, ince bir şeydir," oysa "Cahilce direşkenlik, ince bir şey değildir," diyerek bu iddiayı çürütebilirdi.
3. Diğer kişi bu sava katılırdı ve o zaman Sokrates, kuralın istisnasını kapsayacak şekilde önermeyi değiştirirdi.
4. Sokrates, kişinin önermesinin yanlış olduğunu ve yadsımanın aslında doğru olduğunu kanıtlardı. Diğer kişi, verdiği yanıtı değiştirmeye devam ederken Sokrates de çürütmeye devam ederdi ve böylelikle bireyin cevabı asıl gerçeğe giderek yaklaşırdı.