Vera
@veraaydin
Şu anda okuduğu kitap
Bir şair, yanıp kül olmuş sarayının ortasında oturmuş, ortalıktaki küllerden bir tasvir yaratmaya çalışan
tahtından indirilmiş bir kraldır.
Hayat, kalbinden geçen şarkıları söyleyecek bir şarkıcı bulamadığında, zihnindekileri konuşacak bir filozof
meydana getirir.
Gece karanlık çöktüğünde şöyle söyleyin: Bu karanlık, henüz sökmemiş bir şafaktan ibaret. Gecenin ıstırabıyla hâla acı çekiyor olsam da güneş, tıpkı tepelere doğduğu gibi benim de
içime doğacak.
Ayrılığın sonsuzluğunu esir eden zamanlar vardır. Ama ayrılmak hafızanın bitip tükenmesinden ibarettir. Kim bilir, belki de hiç ayrılmamışızdır.
