Bir şey okudum:
"Bir psikologa gidip açmazlarımı onardığımda evlenmeye hiç ihtiyaç duymayacağım belki de"
İnanılmaz bir aydınlanma yaşadım. Evet herkes evlenmek istiyor, en travmatik yaşamdan gelen de ufak tefek sorunları olan da.
Belki de bütün travmalarımızı temize çekmek istiyoruz evlilikle.
Aslında hiçbir çözüm olmayacak bu yolu, kendimizi gerçekten sevilebilir, değer görebilir olduğumuza ikna etmek için bir fırsat olarak görüyoruz.
Basit bir yalnızlık hissinden kurtulmanın çok ötesi.
Kendimize bir şeyleri ispat etmek istiyoruz.
Çocuk sahibi olup çocukluğumuzu o çocukta onarmak, evlenip hem öz değerimizi kazanmak hem bilinçaltımiza işlenmiş anne babamizin birbirine karşı ilişkisini tamir etmek, kendimizce her şeyi sıfırdan yaşama şansı elde etmek için.
Belki de yazar çok haklı. Bu zihinsel örüntü ile ihtiyacımız olan bir evlilik değil de psikoterapidir belki de.