"Millet sarhoş ve tembeldir, çalışmak istemez. Kabadır, açgözlüdür, zalimdir."
Bir de bunun tersine şu söylenir:
"Halk, bütün büyüklüğünü sabırla dayanmakta göstermektedir. Aç kalır, soğuktan donar, pislik içinde yaşar ama şikâyet etmez, bunlara katlanır."
Milletin bu katlanma gücünden aşk ve heyecanla söz edilir.
Milletin sabırla dayanması, bir din derecesine yükseltilir. Zaten Hıristiyanlığı sabır ve dayanma dinine çevirmemişler midir?
Snelman, sabır ve dayanmanın tapınma derecesine yükseltilmesine de halkı böyle görenlere de kızardı.
En büyük sefalet ve yokluklara karşı millete dayanma tavsiye eden elit insanlara kızardı.
Sonra, bu durumlara katlandığı için, halka da kızardı. Halkın düşünce yönünden uyuşuk olmasına, hayatın maddi ve manevi sefaletiyle hukuksuzluğa ve sarhoşluğa alışmasına sinirlenirdi.