Cennetteki azizler saflıktan ve güzellikten ayrılabilir miydi? Onların anlatılacak bir yanı yoktu. Ama ya çamurdaki azizler; işte asıl ebedi harikalar onlardı. Hayatı yaşamaya asıl değer kılan, onlardı.
Aşkın akılla alakası yoktu. İnsanın aşık olduğu kadının mantıklı düşünüp düşünmemesi önemli değildi. Aşk, aklın üzerindeydi.
Kendi beğenimi insanlığın ortak yargılarına
göre şekillendiremem. Eğer bir şeyi beğenmiyorsam beğenmiyorumdur.
“Tanrı’nın çılgın aşığının”, hayatını “bir buseye” feda edebileceğini düşünmekten zevk alıyordu
Kendi sevdasını kendi lekeleyecek kadar sadakatsiz bir aşık değildi