Ertuğrul Fındıkcı
@vetellan
There is no frigate like a book to take us lands away. - EMILY DICKINSON
Yeterli katılım olduğunda kitap kulübü oluşturmak istiyorum. discord.gg/jq2gN2yM
İstanbul
85 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın yazılış hikayesi de kitap kadar hoş.
Okurken hiç sıkmadı, kitabın içinde bu rüyaları gören karakterin bakış açısını kavrayıp ona göre değerlendirdim ben okurken. Yani hayatta kalma içgüdüsü, iletişim gibi konularda ilkel atalarımızın kafasından geçenleri anlamaya çalışarak. Her yaştan insanın okuyabileceği bir eser, herkese tavsiye ederim. Evrim bir doğa yasasıdır ve gerçektir. Ülkemizde şuan cahillik sebebiyle kötülüğün merkezine bile konan bu doğa yasası ve onun inkarı umarım kısa zamanda terkedilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle kitap, astrofizik alanında basit bilimsel terimlere vakıf olmayanlar için, biraz anlaması zor gelebilir demek istiyorum. Yazım dili biraz karmaşık, ama aslında basitleştirilmiş en yalın hali. Bu temayı daha basite indirgeyerek işlemek için çocukları hedef alarak yazmak gerekirdi.
Kitap sayesinde öğrendiğim bir çok şey oldu. Okurken beni heyecanlandırmasıni beklemiştim ama olmadı.
En akılda kalan "karanlık enerji" ve "karanlık madde" olguları oldu benim için. Onun dışında aldığım notlar;
1) Anti madde gerçektir.
2) Karanlık Madde: Evrende ölçtüğümüz kütleçekiminin %85'inin kaynağını göremiyoruz.
3) Karanlık Enerji: Uzay boşluğunda kütle çekiminin tersi yönde hareket eden, evreni genişlemeye zorlayan gizemli bir baskı unsurudur.
4) Gözlenen galaksinin uzaklaşma hızı aynı zamanda uzaklığı hakkında bilgi verir.
5) Silisyum bazlı yaşam olan gezegenler olabilir.
6) Her element ve moleküler ışığı kendine özgü emer ve yansıtır. Kozmokimya alanı, gezegen atmosferini inceleyerek hangi elementlerin olduğunu anlar.
Kötü Olabilme Seçeneği
Kitaba başlamadan önce, kitabı araştırırken ilgimi çeken sorulara yanıt aradığını öğrendim. "İyi kime denir?", "Bir kişinin kötü olma seçeneği yoksa o kişi iyi sayılabilir mi?", "Devlet, düzeni sağlamak için ne kadar ileri gidebilir?", "Bir insan neden kötülük yapar?"
Bende bu soruları not alıp, kitabın buna verdiği cevapları ve benim cevaplarımı bu incelemeye eklemeyi düşündüm. Kitabı beğendiğim için, kitabın verdiği cevapları yazmayıp, kitabı önereceğim. Kitap oldukça akıcı. +18 herkese öneririm.
Son bölümü bazı yerlerde kaldırılmış ve tartışma yaratmış. Burası spoiler içerecek, bir sonraki paragrafa geçin eğer kitabı okumadıysanız... Bence son bölüm mantıklı, olay bütünlüğünü bozmuyor. Bir insan bunları yaşayıp düzelebilir ve düzelme sebebi gerçektende çevresinden etkilenme olabilir. Aile kurmak, kendi hayatını yaşayan insanların değişmiş olması gibi olaylar insanı değiştirebilir.
Devlet kötülüğü önlemek için ne kadar ileri gitmeli? sorusuna geldiğimiz zaman, özgürlük kavramına değinmeden olmaz. Ben bu konuda da Dostoyevski'nin yeraltı adamı ile benzer düşünüyorum. İnsan özgürlüğü uğruna her şeyi yapabilecek bir canlı.
Bu sorulara tek tek değinmeden toplu bir cevap verirsem; bu kavramlar kişiden kişiye değişir. Benim "iyi" diye yaptığım bir olay dışarıdan "kötü" gözükebilir ya da tersi. Aslında kelebek etkisi sonucu bu kelimeler yer de değiştirebilir. Kitapta Alex; "yaptıklarımdan zevk duyduğum için kötüyüm" diyordu. Ama, örneğin yapılan kötü şeyler zevk duymadan yapılsa bile onlar kötülüktür. Bir başkası size yapın diyorsa, sorumluluk yine de sizdedir. Bu konuda bir deney vardı ismini unuttum. İnsanlar sorumluluğu başkasında görünce diğer insanlara acı yaşatma konusunda daha rahat olabiliyor.
Aslında bu ahlak felsefesi sorularına tek tek yanıt vermek istiyorum
Atatürk'ün tavsiye ettiği kadar varmış. Kitap gerçekten de insanın ulusuna ufakta olsa bir yararı olması hakkında teşvik edici. Hem teşvik ediyor hem de nasılını gösteriyor. Atatürk'ün toprak genişletmek yerine var olan toprağı zenginleştirme idealini daha iyi anladığım bir kitap oldu.
İnsanları, insanca yaşamaya teşvik etmeliyiz, cahillik ile savaşmalıyız. Onlar da bizim devletimizin evlatları. Devleti yönetenlerin alt tabakayı görmezden gelmesinin sonuçlarına iki açıdan da bakış atmış bir kitap. Bu yönüyle oldukça güçlü.
Bende şahsi olarak insanları eğitmeyi seven birisiyim. Mesela halkımızın çoğu daha ilkyardım bile bilmiyor. Bu konuda kaynak hazırlamaya çalışıyorum.
Sayfa 78,82 ve 190'da ki cümleler benim en beğendiklerim oldu.
Kolay okunan bir Zweig kitabı. Olay örgüsü, yazım oldukça sade ve anlaşılır. Siz "ileride ne olacak acaba?" diye düşünemeden olaylar akıyor.
Kitabın sonunda Agatha Christie havası aldığımı hissettim. Sonuçta ortada bir cinayet vardı ve perde yavaş yavaş kalkıyordu. Az karakter ve yalın bir olay örgüsü olduğu için ekstra beğendim.
Kitabın ismi daha güzel seçilebilirdi bence. Ama orijinal bir eser olmuş.
