Fena değildi...Ama yazarı desteklemek istemiyorum
Şimdi bu inceleme sadece seri değil yazar hakkında ki yorumlarımı da içerecek öncelikle bunu söyleyeyim, ilk olarak normal kitabı eleştireceğim sonra da yazara geleceğim
Bu kitabın yazımı ilk kitaptan iyiydi, ilk kitapta karakterler arası diyologlar ilişkiler çok çok yüzeyseldi bu kitapta bu baya gelişmişti.
İlk kitapta beni sıkmıştı hem bazı yerlerde çok bunalmıştım, bu kitapta da yine sıkıldım ama yine hani ilk kitaba nazaran bu kitabın daha akıcı ve daha heyecanlı ilerlediğini söyleyebilirim.
Yine kitabın işleyişi çok klişe ve çok tahmin edilebilirdi. Hani olan herşeyi en başından biliyordum ve Asilin ne halt olduğu, Kunter ile kızın ilişkisindeki o bağlam kitabın hatta serinin en başından beri çok çok tahmin edilebilir bir durumdaydı. Açıkçası hiç şaşırmadım. Ama diyebilirim ki olay bazında çok büyük gelişme vardı hani o ilk kitapta ki işleyişle ve kurguyla ilgili o amatörlük bir tık daha gitmişti.
Bu kitapta beni şaşırttan ve bir tık daha ilk kitaba göre beğenmemi sağlayan husus karakterlerin gelişimi ve yapabileceklerinin sınırının olmamasıydı. Burayı karakterler bazlı gideceğim
Açıkçası ilk kitapta Kunter'in yazımını çok beğenmiştim hani tam bir anti-hero havası veriyordu ve karakterin yazımından da umutluydum. Bu kitapta karakterin geçmişine iniyoruz ve daha çok tanımaya başlıyoruz. Ve açıkçası bana bu tanıma süreci,
ya aslında o kötü değil kötü olmak zorunda kaldı klişesini işleyişi bakımından biraz sönük geldi. Tabiki karakterin belli bir şeylerden tetiklediği,
ancak ben biraz daha burada şeyi bekliyordum karakterden evet ben bunları yaptım ama bunları seçmek de benim kararımdı gibisinden bir itiraf ve gerçekçilik yani yaptığı kötülükleri bir tık daha sahiplenmesi o istemiştim. İkinci şikayetim ise Kunter bize kitap boyu her şeyi tir tir titreten
Bu incelemeyi daha önceden yazdım ancak ileti olarak attım
Yazımı fena değildi. Ancak ben olayları çok tahmin edilebilir buldum. Bide bence ana karakterin akıl konusunda yeterli ve doğru karar veren biri olduğunu düşünmüyorum. Bunun sebebi yaşadığı tramva da olabilir. Seri hakkında genel manada fikrim 2. kitapta belli olucak.
Veyl Kötülerin Şehri, fikir olarak beni heyecanlandıran ama okudukça potansiyelini kullanamadığını düşündüğüm bir kitap oldu. Kitabın konusu aslında oldukça ilgi çekici suçluların toplumdan tamamen dışlanıp özel bir ada hapishanesine gönderildiği, burada işledikleri suçlara göre renklere ayrıldığı ve her bölgenin kendi öncüsü tarafından yönetildiği bir sistem kurulmuş. Katiller, hırsızlar, kaçakçılar ve diğer suçlular aynı adada kendi düzenlerini oluşturuyorlar. Ana karakter Yekta ise bir Gri yani suçunun ne olduğu kesinleşmemiş, neden burada olduğunu bilmeyen ve hafızasını kaybetmiş bir karakter. Kâğıt üzerinde bakıldığında oldukça güçlü bir distopya fikri var ne yazık ki kitap bu fikrin derinliklerine inmeyi tercih etmek yerine çoğu zaman romantik ilişkilere ve karakterler arasındaki çekişmelere odaklanıyor.
En çok adanın kendisini merak ettim bölgeler arasındaki güç savaşlarını, öncülerin politik hamlelerini, insanların nasıl hayatta kaldığını, bu düzenin nasıl işlediğini görmek istedim. Çünkü yazarın kurduğu dünya buna son derece müsait. Fakat hikâye ilerledikçe bunların çoğu arka planda kalıyor ve yerlerini karakterler arasındaki flörtleşmeler alıyor. Oysa bu kadar ilginç bir evren varken sayfalar boyunca imalı konuşmalar, laf sokmalar ve romantik gerilim okumak bana büyük bir fırsatın kaçırılmış gibi hissettirdi.
Dünya ile karakterlerin birbirine uymaması bize anlatılan yer katillerin, suçluların ve şiddetin kol gezdiği bir ada hapishanesi. İnsanların sürekli ölüm tehdidi altında yaşadığı söyleniyor. Fakat karakterlerin davranışları çoğu zaman bu dünyanın ciddiyetini yansıtmıyor. Özellikle bazı sahnelerde kendimi bir distopya değil de romantik gençlik romanı okuyormuş gibi hissettim. Sürekli birbirine laf atan, imalı konuşan, gereğinden fazla rahat davranan
dünyanın en objektif incelemesi1000Kitap
selamlarr canlar!
söylenecek çook şey var ben genellikle beğenmediğim şeylerden başlarım bu yüzden;
şimdi 1. kitap daha iyiydi ve bunun herkes farkında daha aksiyon ve yan karakterler daha fazla vardı.
kitabın ilk başı sıkıcı. ortaları çok daha iyi. sonu mükemmel. benim aradığım şey aksiyon, aşk, olaylar ama çoğunlukla kunterle gri hanımın sahneleri vardı. romantiklik yani. ben demiyorum hiç olmasın ama baydı bi süre. cringe cümleler vardı yalan yok ama çokda rahatsız etmedi. (kitabın sonları istediğim gibiydi tabii.)
neyseki tam artık baydınız yeter dediğim anda bi olay oluyordu. NEYSEKİ. kitabın çok kusuru yok ama bi şeyler eksik yada fazlaydı, yazar tam ayarlayamamıştı bence. yine de yazar hemen toparlamayı başarıyordu.
mantıksız, oturmayan şeyler çoğu kitapta olduğu gibi bunda da var. inş serinin diğer kitaplarıyla toparlanır bu boşluklar özellikle bi kısımda gri aydınlanıyor ama ben anlamadım yav. orası boşluk kaldı bende yazar orayı okuyucunun anlayabileceği bi şekilde yazamamış ya da ben anlamadım bilmiyorum..?
bunlar dışında ki diğer düşüncelerim;
abi kitabın en sevdiğim yanı hep böyle bi bokluk olmasını ve bi sırttan bıçaklanmayı beklemekti. en kritik anlarda diyorum ki “ tamam şimdi bu kesin bunu satacak, arkadan bıçaklayacak, ters köşe olacak”
ve ve ve en sevdiğim de tam böyle düşündüğüm anlarda hiç bir şey olmaması ve tam olmamasını beklediğim anlarda olması güzel ters köşeydi. keyfim yerine geliyordu.
bi de mesela bi karakterden bi şey bekliyorsun ama olmuyor diyorsun ki a aa ben bunu öyle yapacak sanmıştım. yazar o şüphelendiğin şeyi senin kafandan atıyor ve sonra bam! düşündüğün şey olmuş ve sende mal gibi kalıyorsun.
karakter gelişimi gördük diyebilirim. kunter çok tattlıydı ama eski kötü halini özlettirdi bana. en çok 1. kitapta kunterin grinin
Kötülerin Şehri, suçluluların gönderildiği bir adadır. Oradan çıkmanın iki yolu vardır ya adaletin biçtiği cezayı çekmek ya da ölmektir. Şehir ise kendi sistemini kurmuştur. Suçlara göre belli bölgelere ayrılan şehirde Siyah bölge; katillerin, Kırmızı Bölge; hırsız ve dolandırıcıların, Mavi; şiddet suçu işleyenlerin, Yeşil ise kaçakçıların bulunduğu bölgedir. Şehrin gözdeleri Griler ise suçu kanıtlanmamış ya da kazara suç işlemiş kişilerdir. Bu bölgelerin bir de öncüsü ve yancısı vardır.
Yekta Akay ise Kötülerin Sehri'ne bir Gri olarak düşer. Hafızası yerinde değildir ve ne bunun sebebini biliyordur ne de ne suç işlediğini... Tek bildiği oradaki insanlar kadar kadar kalbinin kararmadığıdır.
Siyah Bölge Öncüsü Kunter, Yekta'yı yancısı yapmayı kafaya koymuşken Yekta hem hayatta kalmaya çalışıyor hem de unuttuğu şeyleri hatırlamaya çalışıyor.
Kitabın yarısına kadar Yekta'nın inadı beni inanılmaz yordu. Kunter'in sabrını ve inadını da tebrik etmek gerek. Başta kendisine baya sövdümyalan yok. Yalnız kitapta sövmediğim kimse kalmadı o ayrı bir konu. Kunter'e tam güvenmiyorum ama yine aralarından en çok onu sevdim. En azından ne istediği belliydi ve kartlarını açık oynuyordu. İkisi de manyak olmasına rağmen yan yana gelip şehri yönettiklerini görmeyi çok isterim.
Karakterleri ve şehri tanımaya başladığımız tam bir giriş kitabıydı bence. Her bir sayfayı merakla çevirdim yine de. Yazardan okuduğum ilk kitap ve kalemini sevdim. Betimlemeler yerindeydi. Tek hoşuma gitmeyen duygu betimlemelerini eksik hissettim. Tam içime işlemedi. Son sayfalardaki gerçekler şaşırttığı kadar üzdü de. Yekta'ya kocaman sarılmak istedim
Distopik, aksiyon ve romantik okumayı seviyorsanız bir şans verebilirsiniz
(+16 ama ölüm ve tetikleyici unsurlar içeren bir kitap ona göre
Veyl Kötülerin Şehri - Yorumum Konusu -1000Kitap
-YORUM-
Fatma Şamata'nın ilk defa kitabını okudum. Okurlarını çok fazla ağlattığı söyleniyor ve bunu ilk kitapta fazlasıyla öğrenmiş olursunuz bence. Konusu çok dikkatimi çektiği için okumak istedim ilk bakışta çoğu kişi ötenazi okuluna benziyor konusu diyor fakat alakası yok tek benzerlik hapishanedekilerin suçlarına göre renklere ayrılmış olmasi gelin şimdi size konusunu anlatayım.
-KONUSU-
Yekta Akay suçluların gönderildiği Kötüler Şehrine düşer fakat suçlu olup olmadığını hatırlamaz bunu da zamanla hafızasında ki boşluklar doldukça öğrenicektir. Kötüler Şehrinde ki her bölgede öncüler ve yancılar vardır öncüler bölgenin kararlarını verirken yancılar bu karaları halka duyurur. Öncüler ve yancıların dokunulmazlıkları vardır ve kimse onlara dokunmaya cesaret edemez. Yekta Akay bu ada hapishanesine bir Gri olarak düşer ve Grilerin ne bir bölgesi ne öncüleri ne de yancısı vardır onlar hem her yere aittir hem de hiç bir yere ait değildir Kötüler Şehri halkının oyuncağı olmak için şehre düşerler. Ve en iyi yancı bir gridir bu şehirde çünkü griler her bölgeye giriş çıkış yapabilir halkın yapamayacağı bir şeydir bu. Ve Siyah bölge öncüsü Kunter Yekta' nın yancısı olmasını istiyordur fakat Siyah bölge halkı için her grinin sonu ölümdür ve Yekta Siyah bölgenin yancısı olmamak için her şeyi yapacaktır fakat yancı olmaktan kaçabilecek mi ?