Gülşah PEHLİVAN
@veylveceyl
Su gibiydim, aktım geçtim.
Cahit ZARİFOĞLU, zor anlaşıldığı düşünülen fakat tane tane, içine sindire sindire okuduğunda ruha nameler dizeleyen büyük bir yazardır. Öyle ki Korku ve Yakarış da hiç bitmesin diye yudum yudum içtiğimiz su gibi bir kitaptı. Zihne vurulan prangaları alaşağı eden şiirler ile döşenmiş eserin ta kendisiydi...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gören göz ile; duyan kulağı kimsenin aldatmaya gücü yetmeyeceğini kanıtlayan bir eser olmuş.
Kitabın edebi kısmını bir yana bırakalım. Tolstoy'un gören gözüne ve duyan kulağına odaklanılmış bir eser.
İslamı yani onun tabiri ile Muhammediliğin, Evangelizm'den üstün olduğunu görebildiğini; kalbinin kulağıyla işitenildiğini bizlere anlatmaya çalıştığı bir yapıt.
Bazı bölümlerde dilin sade oluşuna karşın karşılaştığımız kelimelerin ağırlığı ve o kelimelere anlam yükleyememenin yorucu geldiğini belirtmek isterim.
Bununla birlikte İnsan-ı Kamil'e ulaşmanın güzelliğini veyahut bunun adımlarını, nefs kavramını, Gazali'yi, Rumi'yi... öyle güzel bir şekilde anlatılmış ki insan okurken yorulsada devam etmek istiyor.
Bazen bir kitabın içinde geçen bir söz bütün bir hikayeyi tasvir edebilmeye yettiğini düşünüyorum. Keza Tolstoy'un İnsan Neyle Yaşar hikayesinde de düşüncemin kanıtlarına dair kırıntılar keşfettim.
Örneğin, «Bazen bir saatte kaybolan, bir yılda ele geçirilemez!» sözleri; kitabın içerisinde geçen bütün hikayelere kaynaklık edebilmişti...
Samon, üç kuruş alacağını tahsil etmek isterken Mihael ile karşılaşması yada kralın, sonsuz bilgiye ulaşmak isterken içerisinde olduğu vaktin aslında sonsuz kudret olduğunu anlaması gibi...
Nefsi için hareket etmenin sonsuz afiyete engel olmasını anlatan bir durak gibiydi Tolstoy'un hikayesi!
Sırf Allah (c.c.), Kuran-ı Kerim' de Peygamber Efendimize (sav.) ismiyle hitap etmediği için bir kere dahi ismini zikredememiş ve bunun yerine "Gaye- İnsan ve Ufuk- Peygamber" şeklinde hitap etme inceliğinde bir kitap ve yine o denli bir Üstad.
Her satırda kırılan zincirler; her kelimede ruha yapışan gözyaşları, her noktada bitecek olan cümlelerin korkusu ve her sayfa da ciğerleri parçalayan bir yaşamın amansız anlatımı...
Bu hikayede kötü olan ne varsa bana verin! İyisi sizde kalsın. Kötüsü bile güzel gelir her hecede!
