Veysel Elban

İnsan sadece yaptıklarından değil yapması gerektiği halde yapmadıklarından da sorumludur.
"...Geçmişi unut, koy bir kenara. Yeni bir sayfa aç. Şu anı hiç terk etme ne olur. Sonsuza uzanan şu günü terk etme."
Kara sevda,gözleri bağlı olarak bir uçurumun kıyısında yürümek değil miydi? Birine sevdalanmak,donmuş bir gölde nerede ve ne zaman kırılacağını bilmene imkan olmayan ince buzlar üzerinde yürümek anlamına gelmiyor muydu?
“İşte anahtar kelime bu; hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan, unutmadan hayatını sürdüremez.”
“İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.”