Anisina saygiylaVictor Jara
Yürüyorum, yürüyorum
ve özgürlüğü arıyorum
umudum var bir yol bulacağıma
yürümeye devam ediyorum
umudum var, bir yol bulacağıma
yürümeye devam ediyorum
Caminando/yürüyorum şarkısında Victor Jara özgürlüğü aradığını dile getiriyordu. Onu bulmak zor diyordu ama durmadı. Jara özgürlüğün peşinden gitmeye devam etti. Tüm insanların özgür ve eşit olduğu bir dünya kurma yolunda hayatını verdi. 16 Eylül 1973’te faşist darbeciler tarafından katledildiğinde, geride Şilili emekçilerin kalbinde derin izler bırakan ve bugün de meydanlarda dillerden düşmeyen onlarca mücadele şarkısı bıraktı.
Diyelim ki...Duygu ve Düşünce
"Ahmet Arif hasretinden karanfilleri kızıllaştırmış İncesu'da
Victor Jara" Venceremos'u" söylüyor Şili'de bir maden ocağında... "
Serdar Keskin
Serdar Keskin
16 Eylül 1973'te Şili'de Pinochet darbesi sonrası Ulusal Stadyum’da gözaltında tutulan halk sanatçısı Victor Jara, gitarıyla çalıp ”Venceremos” şarkısını söylediği için askerlerce elleri kırıldıktan sonra kurşuna dizilerek katledildi.
Gitarım Burjuvaya değil,
Halka Çalar…”
Victor Jara'yı saygı ve sevgiyle anıyoruz.
Çocukların neşeyle şarkılarını ve türkülerini söyleyecekleri tek sistem sosyalizmdir.
Victor Jara
“Şarkılarını söylediğimiz sürece, cesareti içimizde onunkinden daha büyük bir cesaret uyandırdıkça Victor Jara hiç ölmeyecek!”,, Pete Seeger
Yumuşak, kadife gibi ama bütün stadyumu dolduran bu ses “Venceremos" yani “Kazanacağız” diye haykırmaktadır. Victor Jara, Sergio Ortega’nın o meşhur şarkısını söylemeye başlar. Ardından dalga dalga stadyumda toplanmış 5000 kişi hep bir ağızdan şarkıya eşlik eder; “Biz kazanacağız!” Victor Jara, stadyum da sessizliği yırtan bir fırtınanın kendisi olmuştur. Gardiyanların ateş açma tehdidine rağmen 5 bin kişinin sesi yankılanır statta:
“Venceremos!
Kıralım zincirlerimizi!
Venceremos!
Zulme ve yoksulluğa paydos!”
Statta yankılanan bu ses hemen karşılığını bulur. Askerler, Victor Jara’nın etrafını sarar. Jara susmaz, şarkısını söyler… Albay Mario Manriquez Bravo ve faşist subaylar hazmedemez bunu ve önce gitarını parçalarlar Jara’nın. Sonra bir daha gitar çalamaması için parmaklarını kırarlar. Yılmaz Jara. Islıkla söylemeye devam eder. Dilini keserler. Yetmez. Faşistlerin tam ortasında özgürlük şarkıları söyleme cesareti gösteren ve son nefesine kadar da söylemeyi sürdüren Jara’nın bir dipçikle kafasını parçalarlar ve diğer tutuklulara ibret olsun diye ellerini kesip tribünlerin önüne asarlar. Bu da yetmez, kurşuna dizerler.Binlerin tanıklığı önünde Ulusal Stadyum’da katledilen Victor Jara’nın, Şili’nin inanmış çocuğunun, kolsuz ve dilsiz cesedi dört gün sonra 16 Eylül 1973’te, Santiago’nun kenar mahallelerinin birinde, bir çöp tenekesinin dibinde bulunur. Makineli tüfekle taranmış vücudundan 44 kurşun çıkar. 44 kurşunun hiçbirisi kocaman yüreğini yenememiştir Jara’nın. Jara gibi katledilen yüzlerce insan ise uçaklardan atılarak şehre yağdırılır. Stadyum katliamı tarihin en korkunç katliamlarından biri olarak kayıtlara
youtube.com/watch?v=RCRM6lP...
*
Umudun Gitarı: Victor Jara“Gitarım ne zenginlerin malı, ne de yardakçılarının” diyen bir ozandır Victor Jara… Şilili Jara, şarkılarını işçi sınıfı için, sömürüsüz bir dünya için söyledi. 11 Eylül 1973’te Şili’de askeri faşist darbe yapıldı ve beş gün sonra yaşamdan kopardılar onu. Ama dünyaya bıraktığı izi silemediler, mücadele eden kuşaklara dayanak olmasını engelleyemediler. İyi ki yaşadın Jara, iyi ki söyledin şarkılarını!
*
Victor Jara 
Yarım Kalan Şarkı 
Diktatörlüğe Hayır 
Ölümsüz Şarkı 
Ölümsüz Şarkı
Victor Jara Yarım Kalan Şarkı Diktatörlüğe Hayır Ölümsüz Şarkı Ölümsüz Şarkı