"Kendine büyüyle daha fazla yer açabilirsin," dedim. "Yapamam büyümü saklıyorum." Dizlerini bana doğru çevirdi. "Olur da bu uçağı kelebek gibi uçurmam gerekirse diye."
Karanlıkta iki gölge, umutsuz, ağır alacakaranlıkta birbirine uzanıyor. Elleri birleşiyor ve ışık, yüz altın kupadan dökülen bir güneşmişçesine sel olup yayılıyor.