A.deniz
@vikvik
66 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Hastalığı boyunca etsuyuyla beslenip de yiyeceği ilk ekmek kabuğunun nasıl olacağını düşünen , iyileşmeye yüz tutmuş bir hasta gibiydim. Bir ışık doğuyordu. Şimdi biliyorum bunun ne olduğunu : mutluluğa hazırdım.
Reklam
Sıkılmadığım bir ülke bana hiçbir şey öğretmeyen bir ülkedir.
Yaşıyor muyum , yoksa anımsıyor muyum , bilmiyorum artık.
Öyle ölmedik reis füze atsaydın diye haykırdığım doğrudur.
Ve ben bu gece yaşamın belirli bir saydamlığı karşısında artık hiçbir şeyin önemi kalmadığı için ölmek istenebilmesini anlıyorum. Bir insan acı çeker, mutsuzluk üstüne mutsuzluğa uğrar. Katlanır bunlara , yazgısını benimser , iyice yerleşir içine. Saygı görür sonra bir akşam bir zamanlar çok sevdiği bir dostuna rastlar. Dostu biraz dalgın konuşur onunla.Evine dönünce , adam kendini öldürür. Sonra gizli dertlerden , bilinmeyen dramdan söz edilir. Hayır. İlle de bir neden gerekirse , dostu kendisi ile dalgın konuştuğu için öldürmüştür adam kendini. Böyle işte, dünyanın derin anlamını duyar gibi olduğum her seferde , onun basitliği şaşırttı hep beni.
İçinde kendi kendim olmaktan çıktığım bu gece nereye kadar gidecek ?
Reklam