Herkese yetişmeye çalışırken kendine hep geç kalır insan ya da hiç yetişemez. Sevdikleri için paralar kendini ama en çok canını yakan da onlar olur . Hoş birini ne kadar çok seversen zaten senin canını yakması diğer herkese göre daha kolay değil midir ? Sevdiklerine karşı gardını indirir seven. Ne kadar acıdır ki sonunda aynı kişiler ona bir gardının olduğunu hatırlatır. İnsan hep bencil mi olmalıdır kırılmamak için hep kendine mi yaslanmalıdır önüne duvarlar örmemek için ? Bilinmez ... Umarım yolumuz gardımızın olduğunu unutturacak insanlarla kesişir :) - öyle bir içimden geldi