Başlamadan bitti aramızdaki herşey! Bitti! Sen,
“Bitti!”
bile diyemedin! “Başlayan şeyler bit(t)er, ben seni sevmeye
daha başlamadım ki... ” dedim
Yarım bırakılmış bir şiir gibi, yarım bırakıp gittin içimdeki gökdelen inşaatını!
Şimdi başıboş bıraktığın kalbimin şantiyesinde şehvet oyunları oynamakta
eli yüzü çamura bulanmış küçük kız çocukları!
Gideceğini bile bile sevdim seni;beni en zor günümde yapayalnız bırakacağını bile bile ! Gittin diye sana kızamadım. (Çünkü sevgilim gitmek için önce gelmek gerekirdi.)
Giderken götürmeyi unuttuğun tek şey bendim... Korkularımıza yenik düşerdik çoğu kez, etrafımızı çepeçevre saran alevlerden korkardık! Aşktı bu, bizi akrep misali intihar etmelere sevkeden keder!