dionysos

dionysos
@vinrouge
Oysa ideoloji sanılıyor içimizdeki büyük nefret bazı felsefe sohbetlerinde! İdeoloji sanılıyor içimizde biriken ezilmişlik ve kaygı ve o büyük endişe: Kim bilir ne zaman asacağız kendimizi? !
gebze
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Ve ben günaha saplanmış kavmini yola getirememiş melankolik bir peygamber gibi yazıyorum artık tüm şiirlerimi!Her şeyden vazgeçiliyor da yazılamıyor ki peygamberliğin istifa dilekçesi! Çarmıha gerdikleri peygamberlerinin kanını içerek ŞÜKRAN sunan bir kavim kadar günahkârsın...
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Soyundum elbiselerimden; tek tek çıkarıp attım üstümden tüm eski düşlerimi! Soyundum etimden; tek tek çıkarıp gizli saklı çekmecelerden, öldürdüm tüm eski sevgililerimi! Soyundum bedenimden; ellerimden ayaklarımdan ve en çok da dudaklarımdan! Sana geldim! Dudaklarıma dokunduğunda kandı parmakuçlarına yapışan! Soyundum tüm günahlarımdan; ve yepyeni bir elbise giydirdin bana karanlık yatak odanda! Dudaklarıma değdiğinde pişmanlıktı bu kez dudaklarına bulaşan!
Başlamadan bitti aramızdaki herşey! Bitti! Sen, “Bitti!” bile diyemedin! “Başlayan şeyler bit(t)er, ben seni sevmeye daha başlamadım ki... ” dedim Yarım bırakılmış bir şiir gibi, yarım bırakıp gittin içimdeki gökdelen inşaatını! Şimdi başıboş bıraktığın kalbimin şantiyesinde şehvet oyunları oynamakta eli yüzü çamura bulanmış küçük kız çocukları! Gideceğini bile bile sevdim seni;beni en zor günümde yapayalnız bırakacağını bile bile ! Gittin diye sana kızamadım. (Çünkü sevgilim gitmek için önce gelmek gerekirdi.) Giderken götürmeyi unuttuğun tek şey bendim... Korkularımıza yenik düşerdik çoğu kez, etrafımızı çepeçevre saran alevlerden korkardık! Aşktı bu, bizi akrep misali intihar etmelere sevkeden keder!
bitmemiş bir ömrün yalanısın sen: kabuslarımın tabiri çocukluğumun arta kalanısın! öldüreceğim kendimi dudaklarınla dudakların etle, şehvetle seferber sen! bana inen son kutsal kitap son fakir yatır son aciz peygamber!   bir martıyı ağlattın işte bir çocuk garanti intihar eder artık
Bitti! Her bitiş yeni bir başlangıcın fragmanıydı! Aramızda sıradağlar gibi duran aşılmaz engel “Biz arkadaşız..” diye başlayan o çocukça masal değil, gözü dönmüş psikiyatristlerin yazdıkları ufacık bir kağıt parçasıydı: “Şizofrenik semptomlar...” diye başlayan ve “. ..gözlem altında tutulmalı! ” emir kipiyle noktalanan! Kaç kimliğim vardı ki geceye yansıyan? Söyle kaçı gerçekti birbirimize anlattığımız “Biz arkadaşız...” diye başlayan masalların, kaçı yalan?! *