dionysos
@vinrouge
Oysa ideoloji sanılıyor içimizdeki büyük nefret
bazı felsefe sohbetlerinde!
İdeoloji sanılıyor içimizde biriken ezilmişlik
ve kaygı ve o büyük endişe:
Kim bilir ne zaman asacağız kendimizi? !
gebze
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Benim gibi acı çeken herkes, acılarını içine gömer de,
yüzyıllarca mezar bekçiliği yapar dudaklarından süzülen
ıstıraba. Korkar, acıları içinden fışkırmaya yüz tutsa da
haykıramaz tüm benim gibiler!
Ben, olsa olsa, aşkı mutluluğa giden bir araç olarak
görmemeyi erken öğrenen serseri filozoflardan biriyim.
Saçlarımda Boğaz'a yapışıp kalmış zehirli yakamozları
beslerim, dudaklarımda ise herkesin artık unuttuğu hüzünlü
intihar şarkıları
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sevmediğim bir cadının koynunda saniyeleri sayarım her
gece; sevdiğime inanmak istemem bundan! Kimse anlayamaz
içimde biriken sancıyı; bir aşk uğruna yüzüme tükürdüler
benim, saçlarımdan tutup duvarlara vurdular yorgun
bedenimi, gözyaşlarını her gece Marmara'yı taşırdı;
gözyaşlarımın adına med dediler, sustum, içime çektim
acılarımı; suskunluğumu cezir sandılar
Çünkü, erken kurulmuş bir düşten son hızla yeryüzüne
düşerken göğün göğsünde unuttum gözlerimden birini. Ve
görünmez bir gözyaşı gölünde bulanık bir gölgeydi gövdeyi
hor gören gözüpek bedenim!
Yalnızım... Islak bir kibritin kifayetsiz kibridir
gözbebeklerimi esir alan yalnızlık... Yalnızlığım durmadan
zehirli sarmaşıklar diker dibi delik saksılara. Saksı dediğin,
yalan; saksı dediğin, odanın ortasına dökülmüş acımasız
beton! Gözyaşlarımla sulayarak beslerim her gece bu zehirli
sarmaşıkları. Gözyaşı dediğin, yalan; gözyaşı dediğin,
imzasız bir intihar mektubu her gece posta kutuma bırakılan!
Hayalperestim... Hayallerime rengârenk tüllerin ardından
bakarım hep ve renkli dumanlar eşlik eder gözkapaklarımı
iskambil evler gibi deviren kedere. Uzun zamandır
uyumadım, ama rüyalarım da hiç bitmedi. Kahverengiden
elaya transit geçmeye uğraşan hüzünlü gözlerim, yıllar önce
öğrenmişti uyanıkken rüya görmeyi!
Yüzüme baksan; kurbağadan tek farkım saçlarımın olması!
Çirkin değilim aslında; beni çirkinleştiren ve her gördüğüm
aynaya tükürten, kan tükürdüğüm her aynayı kırdırıp cam
kırıklarıyla bana incecik bileklerimi kestiren ve kimseye
göstermeye cesaret edemediğim grostonlarca acı var
avuçlarımda. Aşk var avuçlarımda, geçmişimi kafiyesiz bir
şiir müsveddesi gibi buruşturup atmış olan! Ben çirkin
değilim aslında; yakışıklı bir prenstim bir zamanlar, beni
kurbağa haline getiren evcil acılarım[5] var