dionysos
@vinrouge
Oysa ideoloji sanılıyor içimizdeki büyük nefret
bazı felsefe sohbetlerinde!
İdeoloji sanılıyor içimizde biriken ezilmişlik
ve kaygı ve o büyük endişe:
Kim bilir ne zaman asacağız kendimizi? !
gebze
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Sensizlik bir şamar gibi yüzüme vuruldukça ben hep
sessizliğe sarılırdım dört elle. Vücudumun her santimetre
karesi tutkal gibi yapış yapış bir tutkuyla öpüşürdü hasretinle.
Bir ihanetle yeni baştan yüzleşir gibi kilitlerdim o zaman evin
tüm kapılarını!
Sarıldığım sensizlik, unutulmuş bir ilahi okur gibi sıyırırdı
gecenin ipekten geceliğini ve ben bir tanrıçaya tapar gibi
öperdim sabahlara dek yokluğunun yorgun bedenini!
Sensizliğin sonsuz ovalarında yeşeren intihar çiçekleri
fotosentezle değil, kanımla beslenirlerdi geceleri. Çizgisiz
beyaz kağıtlarımın üzerine dökülen zehirli bir mürekkep
lekesiydi sensizlik; gitgide bulanıklaşarak akardın içime!
Sensizlik, en kalabalık yalnızlığımdı benim, en
frenlenemeyen, en şizofren yanım!
Sensizlik, suratıma hunharca geçirilmiş panter pençelerinin
bakışlarımda bıraktığı parmak izi! Sensizlik, sessizliğin en
yüksek oktavında yazılmış, çığlık çığlığa söylediğim en kutsal
ilahim!
Sensizlik, ölüm gibi bir düşten tam öleceğin anda
uyanmak...
Sensizlik, en anlatılamayan masalı oysa evrenin, anlatmaya
çalıştıkça aslında hiçbir şey anlatmadığını anladığın,
anlatılamayacak bir masal sensizlik!...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Nerde bozuldu bizim akordumuz? Re majör’den la minör’e
geçerken olmasın sakın?! İçine atıldığımız rezilliği kimler
ayakta alkışladı?! Şu dost sandıklarımız olmasın?
Hani biz İbrahim soyundandık; bu yüzden mi soyunup
ayrılık denen ateş denizine atladık?!
Hani yakmazdı bizi kâfirlerin yaktıkları ateş? Hangi kavim
daha günahkâr olabilir aşkı inkâr eden etmeye kalkışan
kadar?! Bak, İstanbul’un göbeğine kocaman bir ateş yaktı bu
kâfirler ordusu. İkimizin de ellerini yaktı bu ateş...
Hani sevgilim, hani biz başkaydık?! Yeryüzünde aşka
inanan hiç kimse kalmasa bile biz davamızdan caymazdık?
Peki, neden üçüncü dereceden yanık şimdi avuçlarımız?! Kim
reva gördü bize bu acıyı?!
Hani biz yaradılanda Yaradan’ı görüp sonu gelmeyecek
ibadetimize öyle başlamıştık?! Şimdi ne değişti? Yoksa
Kabil’i katil eden sebep, bizim aşkımıza da mı göz dikti?!
Arkasına bile bakmamıştı Lut, aşkı inkâr eden karısını
helak edilmeye hazırlanan kentte bırakıp giderken! Ama ben
bırakmadım seni; sana bağışladım terk etme şerefini!
Ben şendeki Yaradan Yansımasını sevmiştim; şimdi ise
şeytanın genel distribütörlüğüne soyundu her hareketin! Adım
adım (in)kâr ortağı oldun sanki İblis’in!
Şimdi Şeytan Ayetleri iniyor gözlerine; sure sure, bâb bâb,