zehra
@violetw
17 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun zaman sonra bir gerilim kitabını sevdim mutluyum. Sadece karakterler biraz daha irdelenip açıklansa kitap daha derin olabilirdi, bağlantılar daha sağlam kurulurdu diye düşünüyorum. Başta ana karakterler olmak üzere neredeyse hiçbir karakter tamamen beyaz değildi bu da çok hoşuma gitti. Bir de cinayetlerin ayrıntısını görmek isterdim tamamen şahsi olarak okumayı sevdiğim için. Sonuç olarak bence her şekilde piyasadaki popüler gerilim kitaplarının birçoğundan daha iyiydi
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uzun zamandır listemde olmasına rağmen bir türlü başlamadığım bu kitabı sonunda okudum ve 1 günden bile kısa sürdü diyebilirim. Bu türde kitaplar okumayı seviyorum ama genelinde kurgusunda memnun kalmadığım kısımlar oluyor. Bu kitapta da gözüme batan epey şey oldu. Yine de genel hatlarıyla baktığımda kolay okunabilen, kendinizi gerçekten içinde hissettiğiniz ve yer yer iyi bir kurguya da sahip olduğunu düşündüğüm bir kitaptı. Katil hakkında hiçbir zaman tam olarak emin olamıyorsunuz çünkü gerçekten kitapta iyi diye adlandırabileceğiniz insan sayısı bir elin parmağını geçmez ve çok fazla karakter var. Herkesi olağan şüpheli yerine koyabiliyorsunuz yani. Benim aklımda 3-4 kişi vardı ve bunlardan biri çıktı ama olayın devamını okudukça çok şaşırdığım kısımlar da oldu.
Sevmediğim noktaları konuşmaya başlarsak, ilki kitabın konusunu gördüğüm günden beri aklımdaydı. 17 yaşındaki bir lise öğrencisine yaşadığı kasabadaki cinayet vakasının proje olarak verilmesi hiçbir şekilde kafama yatmıyor. Peki verildi diyelim her şeyin bu kadar tıkırında ve kolay bir şekilde ilerlemesi yine 17 yaşındaki bir lise öğrencisi için hiç mantıklı değil. Üstüne o kadar yaşanan şeyin son seviyesine kadar Pip'in hiç korku duymadan devam etmesi tekrardan lise öğrencisi olduğunu göze alarak fazla cesurca.
Buradan sonra da spoilerlı olarak birkaç şeyden bahsetmek istiyorum. Kitabı okumayanlar burada bırakabilir.
Pip katilin Elliot olduğunu bilgisayardan görerek doğrulayınca cidden mi ya dedim. Bu kadar dikkatli bir katilin bilgisayarından tehdit notunu silmeyeceğini düşünmüyorum.
Bir diğeri de Elliot'un evindeki sahteAndie. Açıkçası evden gerçekten de Andie'nin çıkacağını düşünmüştüm. Hatta o Andie değildi kısımlarını okuyunca bile çok değiştiğini kastettiklerini falan sanmıştım mwdmamxmam Yani
Kitap 3 kısımdan oluşuyor. Özellikle ilk kısım diğer kısımlara nazaran daha farklı ve sakin. Çünkü daha çok Rin'in sınava hazırlanma aşamalarını ve akademide geçirdiği zamanı okuyoruz. Buralar da çok keyifliydi ama benim fantastik ihtiyacımı gideren iki ve üçüncü kısımlar oldu. Sadece fantastik değil savaş ve savaşın getirdiği etkiler de bu bölümlerde ağırlıklı işlenmişti. Özellikle 3. kısımdaki bir bölümden çok etkilendim. Onun dışında fazla zorlamadı beni ama herkesin dayanıklılığı farklı olur. Trigger warninglere bakmanızı öneririm.
Favori karakterlerim Kitay ve Altan oldu. Rin'in de sözünü esirgememesine hayran kaldım. Kitabı çok sevmiş olsam da birkaç sorunum da var. İlki karakter gelişimlerinin iyi işlenmemiş olması. O gelişimi görüyoruz ama nasıl ve ne zaman o seviyeye geldiğini bilmiyoruz. Daha doğrusu belki de karakterlerin iç dünyaları bize çok anlatılmadığı için anlamıyoruz. Diğeri de yine buna benzer şekilde duyguların çok net işlenmiş olması. Çok keskin geçişler oluyor nasıl o seviyeye geldiğini bilmiyoruz dolayısıyla bazen bir noktada etkisini yitiriyor.
Fantastik ögeleri özgündü ve benim ilgimi de çekti. Ama çok yoğun olduğunu da söyleyemem. Çok büyük beklentilerle değil, karmaşık bir evrene ve dile sahip olmadığını bilerek başlamanızı öneririm. Okuması kolay ve sıkmayan bir anlatıma sahip.
Bir önceki Murakami okumamı hiç sevmemiştim (sınırın güneyinde, güneşin batısında) Yazardan okuduğum ilk kitaptı. İkinci şansı da bu kitabına verdim ve pişman olmadım. Diğer kitabının aksine bu kitap daha fantastik, bilim kurgu tarzındaydı. Okuduğum iki kitabına dayanarak düşüncem kadın erkek ilişkilerindense bu türü daha başarılı yazdığı oldu.
Kitabı 3 gün içerisinde bitirdim ve beni neredeyse hiç sıkmadı. Murakami'nin kendisini belli eden akıcı ve kolay anlaşılabilir bir dili var. Konu bakımından da özgün ve yaratıcı bir kurguya sahip.
Kitap haşlanmış harikalar diyarı ve dünyanın sonu olmak üzere iki farklı evren arasında gidip geliyor. Haşlanmış harikalar diyarı kısmı benim daha hoşuma gitti ama dünyanın sonu bölümleri de keyifliydi. Aralarındaki bağlantı da güzel aktarılmıştı.
Kitapta bir iki ayrıntı çok açıklanmamış gibi hissettim. Mesela tekboynuz konusunda daha fazla şey okumak isterdim. Ama özellikle karakterin profesörle konuştuğu bölümlerde hayran kaldım.
Önceki Murakami yorumumda o kitabı için sonunun biraz açık uçlu bırakılmış olmasını sevdiğimi söylemiştim ama bu kitabında daha farklı bir son okumak istedim. Beni yeterince tatmin etmedi.
Sevmediğim kısımlarından bahsettim ama genel olarak bakınca özellikle kurgusunu çok sevdiğim bir kitap oldu. Murakami'ye devam etmek için beni ikna etti. Kalınlığı gözünüzü korkutmasın, çok hızlı okunabilecek bir kitap. Önerimdir
Murakami beklentimin çok çok yüksek olduğu bir yazardı, bu da ondan okuduğum ilk kitaptı. Puanımdan anlamış olacağınız üzere hiç sevmedim ama yazarı okumayı bırakmak niyetinde de değilim. Bunun yanlış bir seçim olduğuna inanarak başka kitaplarına yöneleceğim.
Öncelikle başrol erkek karakter hakkında düşündükçe kafayı yiyorum. Denk geldiği istisnasız her kadına bir şekilde zarar veren, bencil, nazlı, empati yoksunu, duygusuz bir kişiliksizin tekiydi. Okuyup da benimle aynı şekilde düşünmeyecek biri yoktur bence. Asıl istediği kadına ulaşamayınca bile "eh o zaman elimdekiyle yetineyim" mantığında birisiydi kendisi.
Kitaptaki kadın karakterlerin de bu adamın her yaptığına göz yumması, yaptıklarını bir şekilde haklamaları bana hiç doğru gelmiyor. Bu yolla her istediğini elde etmiş oluyor aslında bir nevi ama yine de mutsuz Bencil ve doyumsuz olduğunu söylemiştim. Bu kadın karakterlerin adama karşı daha farklı bir yaklaşımını okumak isterdim. Belki o zaman kitap benim için daha kabul edilebilir olabilirdi. Bu kadar muhtaç bir şekilde yazılmalarından çok rahatsız oldum. Ben bu kitapta geçen duyguları da aşk olarak adlandırmam asla. Belki takıntı daha doğru bir kullanım olabilir.
Kitabı bitirdiğinizde de havada kalan sürüsüyle şey oluyor ama sanırım Murakami'nin yazım tarzı bu yöndeymiş. Diğer kitaplarını bilemiyorum ama sonunun açık uçlu bitirilmesi bu kitabı için daha iyi oldu bence. Sadece Şimamoto hakkında daha fazla şey öğrenmek isterdim.
Kurgusu da bana çok çok basit normal bir gençlik kitabı okuyormuşum gibi hissettirdi. Kitabı onlardan ayıran tek nokta içinde güzel alıntılar bulunmasıydı. Verdiğim puanı da onların hatırına verdim zaten.
Benim gibi Murakami okumaya hiç başlamamışlar için önerebileceğim bir alternatif henüz yok ama en azından bu kitabıyla
