Veysel Demirkol
@visel1414
İstanbul Avcılar'da psikolog
Ufuk Psikoloji
Benim KozumKendi Kalemimden
Buraya ceviz oynamaya geldik
Kozlar ezelden paylaşılmış
Benimkisi kof ve ince kabuklu
Sert kavgalara giremem hayır
bu boşluk ve dayanıksızlıkla
bir ömür yaşayacağım
Bir nazarla paramparça
bir dokunuşla un ufak
Biraz insaf biraz medet
çokça insaf çokça medet
Reklam
Küçük Bir Alemin SözleridirKendi Kalemimden
Gücüm ne kader prangalarını kırmaya yetiyor
ne ayağıma dolanan tökez bağlarını çözmeye
peki ya bacaklarımda biriken şu koşmaklar
azat edin yazgımı hürriyetim kaç para eder
Benim özgürlüğüm ki doludizgin atları çatlatır
siz yelelelerinden kopan fırtınaları izlerken
gökdoğanlar ebabiller hayrete düşerken
ben amansız yollarda sonsuz gökte olmalıyım
Birbirini doğuran matruşka günlerden
bebek kahkahalarının haberini doğurtmalıyım
Bağlı basiretle ne bu telaş nefsim bir dakika
hangi kahin muştuladı o vaktin hayrını
Bekle ve körebe oynadığın günleri hatırla
uzandığında hayalet yakalayabildin mi hiç
Gergefte gerilip tığla işlenen kalbin acıyor
ancak sabredip bak şekillenen laleyle güle
Ey tanrısını kıyamete zorlayan Musevi acelesi
sen nereden nasıl ve ne zaman sindin üzerime
yoksa zaten ezelden var mıydın hamurumda
Allahın iki eliyle yaratıp ruhundan üflediği
meleklerin secde edip İblisin büyüklendiği
meleklerin de şeytanların da yegane rakibi
dağların kaçtığı yükü sırtlanan cahil zalim
Taşıdıkça sancır kemik ve kütürder her adım
Yerin dibine açılan foseptikler bizim için
asumana tırmanan basamaklar hakeza
Büyük alemdeki sayımsız küçük alemiz
yazık emr balçığına uyluklarınca gömülüp
levm göğüne başını vuran dev sadece benim
BelirsizlikKendi Kalemimden
Vakit haddesinden geçmeden evveldi
kararmış başımla dikenlerim vardı
kabzı yaşadım dikenlerim kırıldı
kara lekelerimse dönüyor gümüş tellere
şükran borçluyum simyacının iki eline
Şer sandığım daracık rahimden
hayır ve hamd ile doğuyorum yeniden
Önümde küçücük an iğne deliği
geçilmez sanıyorum fakat öyle değil
bütün aczimle sığınıp en büyüğe
sekerek geçiyorum incelmişliğimle
Bende yarımlık tamdır tamlık da yarım
tamam oluşuma bir yol bakarım
hava puslu görmüyor gözlerim
ileri uzanmaz yordamsızdır elim
ne hayal ne nefes ne de bir rüzgar
dağılmayan yekpare belirsizlik
Neyzen benim için üflemedi mi hâlâ
ruhuma müsavi ahengi duymadım
neden her yer sessiz belki de sağırım
işitsem anda kalıp çökebilirim
FermanKendi Kalemimden
Yedi düvel dört bucakta duyurun
Çiçekler vaktinden evvel açmasınlar
Cemre düşmüşse bile kar yağar
don tutar ihmalkâr kış döner
Göçmen kuşlara kanmasınlar
hem yalancıdır ötüşen bülbüller
Hıdırellez başka dünyanın bayramı
müzmin soğuk bu toprakta baki
Yeşermek yaşayacak tohumun işi
sıcak memlekette biterken neşeli
O diyarlar camdan duvarlar ötesinde
söylenen şarkılar neden duyuluyor
davul zurnanın keyfi nasıl da yerinde
Sıcak halayların soğuk rüzgarları
yüzümü yalarken bıçaklara özenir
pınarlarımı koruyacak gözlük nerede
sabık fırtınalar içerimde sohbet ehli
gelene git denmez fakat
ne zaman esecek samyeli