Zeynep Sena

Zeynep Sena
@visneligunce
Bu açıdan, her an, ancak belli bir zaman ve uzama bağlıyken, anılar, zamansız ve uzamsızdır.
Sayfa 30·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her yaşam, belli bir anda belli bir yerde bulunmalardan oluşur.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Sanki geçmişi araya koyduğu kilometreleri izleyemezmiş gibi.
Sayfa 14·Kitabı okudu
Hoşnut olmadığımız bir halde isek, başkalarının değil, kendi irademizin yahut iradesizliğimizin esiriyiz.
Sayfa 23
Vâkıa şu ki, bugün bize ait olan zaafları düne atfeden yaygın yaklaşım insanı bir 'kader mahkumu' na dönüştürüp kusurları kişinin kendi üstünden atarak bir bakıma 'tenzih' de ederken, imtihan sınırını gözden kaçırıyor. Hayat imtihanında işaretlediğimiz yanlış şıkların hesabı başkalarının hesabına yazılıyor bu yaklaşımla: İyi şeyler bizden; kötü şeyler ortamdan, ebeveynden, kaderden. İyileri bizzat biz yaptık, kötüleri annemiz babamız yüzünden yaptık. İyilikler bizden, kötülükler başkalarından... 'İyi insan' olmanın yolu 'ideal şartlar' dan ve 'mükemmel ortamlar' dan geçmiyor oysa. Kaderimiz anne-babalarımızın ellerine verilmiş de değil. Bizim kişiliğimizi şekillendiren asıl unsur onlar değil, onlar bizi bu kişiliğe mahkum etmiş de değil. Aynı şekilde, çocuklarımızın kaderini ve kişiliğini ellerimizde tutuyor değiliz. Bilakis, denklemi şöyle kurmak gerekiyor: Anne-babalarımızın bize nasıl davrandığı, anne-babalarımızın imtihanıdır. Bizim imtihanımız ise, o davranışları nasıl içselleştirdiğimiz, nasıl yorumlayıp şekillendirdiğimiz... Yoksa, irade denilen şey insana niye verilmiş olsun?
Sayfa 22