Mesela depresyondasın ve yataktan çıkmak bile sana zor geliyor. Çaresi yok: O olumsuz duyguların üzerine gideceksin. Ne olursa olsun durmayacak, kendini zorlayıp dışarı çıkacaksın, hayatın içine karışacaksın. Biliyorum, kolay değil ama o ilk adımı ne olursa olsun atacaksın. O adımdan sonra gerisi kendiliğinden geliyor zaten. Olacak mı olmayacak mı diye vakit kaybetmeye de gerek yok. Olmayacakları oldurmaya çalışmak da bizim elimizde.
Gündelik meşguliyetleri gereksiz görüp başkalarına devretmek büyük felakettir;
insanı tembelliğe alıştırır, en küçük işler için bile, başkalarına muhtaç hale geliriz.
Ölüm hariç bütün acılar lüks. Böyle baktığımızda; durumlara iyi tarafından yaklaşmanın, kötüden önce iyiyi görmeye çalışmanın, ön yargılı olmamanın, herkese yüksek kredi vererek ilişki kurmanın insana zarardan çok faydası olduğunu öne sürebiliriz.