z
@vivienneblue
18 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bugün de yine hayattayım.
Pamuk ipliğine bağlı hayatım
Paha biçilemez.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Felaketi duyup koşarak gelen öğrencilerin ve hemşirelerin ebeveynleri, sevdiklerinin isimlerini seslenerek yangında harap olmuş bölgede dolaşıyordu. Sevdiklerine benzer bir figür gördüklerinde peşinden koşuyor ve tanıdıklarının hayatta kalan sınıf arkadaşlarını bulduklarında ağlıyorlardı. Gerçekten ne kadar acıklı olduğunu söylemeye gerek yok.
Onların acılarını paylaşıp ağlayarak birlikte aradık. Birçok ceset bulunamadı. Çocuklarının fılanca sınıfta ölmüş olabileceğini duyduklarında oraya gidiyor ve sıralanan kararmış kemikleri alıp dua ediyorlardı. Bulunabilen az sayıdaki cansız bedenin kimliği -yüzler kim olduğunun ayrımı yapılamayacak kadar değiştiğinden- giysilerinin kenarına işlenen isim nakışından zar zor belirlenebiliyordu. Cesedin kendi çocuklarına ait olduğunu anlayan ebeveynler ağlamayı bile unutarak yerlerinde donmuş bir halde öylece kalıyorlardı.
“Herhangi bir giz senin içinde hapis kaldığı sürece, kölendir. Ama başkasına açtığın an, sen onun kölesi olursun."
Yenik düşen insan karşısında kendi derdini unutabilme, kendinden daha zayıf olan karşısında güçlenip onun doğrulmasına yardım edebilme yetisiydi bu. İnsanoğlunun hayvana üstünlüğü de buradadır zaten.
“granitin parmakla yontulmayışı gibi, insan denen varlığın bayağılıkları da öyle iyi niyetle yok edilmez.”