Velican Yavuz
@vlcnyavuz
İklimler çileme çare bulmuyor.
Mevsimler halimi sormuyor Ayşen...
Sakiler derdime derman olmuyor.
Şarkılar yaramı sarmıyor Ayşen...
İlkbahar, yaz derken hazanım soldu.
Murada ermeden miyadım doldu.
Kalb gözüm, ellere bakar kör oldu.
Senden başkasını görmüyor Ayşen...
Hasretin tüketti bütün varımı,
Seraba döndürdü hülyalarımı,
Ne kadar süslesen rüyalarımı,
Sabahlar hayıra yormuyor Ayşen...
Ağlarsan, matemin yağar geceme,
Gülersen, mehtabın doğar geceme, ;
Lale devri geldi gönül bahçeme,
Senden gayri çicek girmiyor Ayşen...
Kapattın gönlümün sevinç yönünü,
Ümidim görmüyor sensiz önünü,
Takvimler bilmiyor dönüş gününü,
Saatler vuslatı vurmuyor, Ayşen...
Feleğe isyanım arttı gitgide,
Gençliğim su gibi aktı gitti de,
Ömrümü ellere sebil etti de,
Bana bir damlanı vermiyor Ayşen...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
1000kitap.com profillerinde profil resmini değiştirince niçin kırpma özelliği bulunmuyor. Aynısı kapak fotorafları içinde geçerli.
Düşünmek ve güzellik üzerine..
Sabahattin İzcioğlu - 08.04.2015
Her şeyin çok karmaşık olduğu dönemlerde düşünmek ne kadar zahmetli zor bir işmiş, hele de yıllardır duygularımızın hasar gördüğü bu durumda güzelliklerden bahsetmek daha zor bir şey. Bana göre böyle durumlarda yapılacak en doğru şey yalnızlaşma, daha açık ifade ile yalnızlık, korkulacak, karamsarlığa düşülecek bir durum olmadığı gibi tam tersine güzel ve huzurlu bir şey.
Aslında çok şeyi de ciddiye alıp hiçbir şeyi de zorlamamalı, zorla güzellik olmuyor işte, belki de güzellik de izafi bir kavram. Gül açtığını bilip de güzelliğinin farkında mıdır acaba? Hiç zannetmem. Farkında olmadığımız o kadar çok şey var ki, hiç birimiz bir dakika nefes almasak yaşayamayız değil mi? Ama hiç kimse ben nefes almak için yaşıyorum demez. Işığın özü bizzat karanlıksa belki de güzelliğin özü çirkinliktedir. Demem o ki; çirkinlik olmasaydı güzellik olur muydu? Bırakalım çirkinliği güzelliği, insanın bizzat varoluşuna özgü olan bir karanlıktan gelmiyor mu? Ama her şey de bu karanlıktan doğar gelişir güzelleşir, sevgiye, aşka dönüşür. Onun için insan yüreği çok şeye dayanıyor, savaşa, ihanete, nefrete, aptallığa ama tek dayanamayacağı şey sevgisizlik. ‘’Dertleri bile zevk’’ edinir, sonra da ‘’bende neş'e ne arar’’ der. Nietsche’nin dediği gibi ‘’insan dünyada o kadar ıstırap çeker ki, bütün canlı yaratıklar arasında yalnız o gülmeyi icat etmek zorunda kalmıştır.
Derinlemesine ve felsefi olarak düşünce, estetik, güzellik, iyilik üzerine yazmak niyetinde değilim ama düşünce içinden düşünce çıkararak değişimi, dönüşümü yakalamak yani en yüzeysel ifade ile kötü, çirkin, karanlık diye kavramlar yok bence, bunlara bu anlamları yükleyen insanlar, yaşama katılan her farklı kavram ve olgu, yeni değil, aynı zamanda zıtlıktır, kökeni
