Puan vermedi·216 syf.·
28 saatte okudu
·2025 22. kitabı
Reklam
Babasının kekliklerine benzetiyordu kendini, özgür yaşamak için yaratılmışken insan eline düşüp kafese kapatılmış gibi bir duygu vardı içinde.
Dört bir yanındaki pırıl pırıl araçlara hüzünle baktı. Onları düşlediği günlerin evini doldurup yaşamını kolaylaştırdığı günlerden daha güzel olduğunu düşündü.
Kendisi de yaşamın bu noktasında öylece donuverdi. Küçük nar ağacından başka hiçbir şey görmeden, hiçbir şey duymadan, düşünmeden, küçük nar ağacı gibi, kim olduğunu, nerede, yaşamın hangi noktasında olduğunu bilmeden böyle donup kalmak da güzeldi, sanki gök delinmiş gibi dinlendiriyordu insanı.
Reklam