-Keçmiş bizə yalnız əzab verir,
dostum.Sənə də,mənə də,ona da.
Keçmişlə yaşayaraq gələcəyi şübhə
altına salmağın bir mənasını görmürəm.Xatırlamamaq daha yaxşıdı,
bir halda ki,unutmaq olmur.
Fəqət baxışların dili olsaydı,ən
kütbeyin avam belə təxmin ederdi ki,
lap qulaqlarımın dibinə kimi vurulmuşam.
Ama bakışların dili varsa eğer, en
budalası bile onun için deli divane
olduğumu anlayabilirdi;
Sonsuzluq hissini insana daha çox hansı yaşadır:dəniz,okean,yoxsa səhra?Mən səsimi səhraya verirəm.Bəzən ucsuz-bucaqsız çölün üfüqündə maviliklər görünür.”Əla,- deyirsən,-bax orada bir göl var”.Təbii ki,gördüyümüz sadəcə bir ilğımdır.